Vicdanım rahatlamadı ama fikrimi söyledim!

01.10.2009

'Acı' isimli yeni filmini işkenceden ölen Engin Ceber'e ithaf eden Cemal Şan: "Olanlardan biraz sorumlu hissettim kendimi. Çektikten sonra vicdanım rahatlamadı ama en azından fikrimi söylemiş oldum..."

Yönetmen Cemal Şan, Erzincan'daki bir dağ köyünde çektiği 'Acı' filmini 'vicdani bir sorumluluk' olarak tanımladı. İşkenceden ölen Engin Ceber'e ithaf ettiği yeni filmini Sinema dergisinden Müjde Işıl'a anlatan Şan; "Vicdanım çok ağır baskılar altında kaldı. "Ne yapıyorum?" dedim kendime. 'Acı' vicdanımı rahatlatmadı ama söylemek istediğimi söyledim" dedi.

DEDEMLE YAŞADIM
Acı' 12 Eylül sonrası dedemle aramda geçen bir hikaye... Ben de 12 Eylül sonrası kaçıp dedemin yanına gitmiştim. Dedemin karakterini biraz filmdeki dedeye yansıttım. Kıza kendi yaşadıklarımı bir parça yansıttım. Onları deforme ederek bu hale getirdim. Filmin çıkış noktası Engin Ceber... Engin Ceber olayı bizi çok üzdü. Seyirci kaldık olanlara. Böyle bir olay herhangi bir Avrupa ülkesinde olsaydı, insanlar sokağa dökülürdü. Bizde hayatın çok önemi olmadığı için; baskıların, darbelerin getirdiği şeyler kanıksandığı için kimse tepki vermedi. Bu beni çok üzdü. Biraz sorumlu hissettim kendimi. Vicdanım çok ağır baskılar altında kaldı. "Ne yapıyorum?" dedim kendime. Diziler yapıyorum hayatımı sürdürmek için. Sinema yapmak için uğraşıyorum. Yaptığım işler çok boş geldi; çünkü bir insanın hayatından daha değerli değil hiçbir şey. Vicdanım rahatlamadı ama en azından fikrimi söyledim. Benim yapabileceğim bu. Sadece iki kişiyle bir hikaye anlatmak çok zor. İki kişi arasındaki hesaplaşma beni çok etkiliyor. Trajediyi seviyorum; melodramı sevmiyorum. Trajedide iki taraf da kendilerince haklıdır. Biraz bunun üzerine gitmek istedim. Aslında ikisi de benim vicdanım. Kız özgürlükler için savaşıyor, daha güzel bir dünya için mücadele ediyor. Adam da kızın yaşaması için mücadele ediyor.

EKSİ 31 DERECEYDİ!
Ben Tunceliliyim. Üç yaşına kadar böyle bir köyde büyüdüm. Sonra kan davası gibi nedenlerden dolayı babam bu tarafa göç etmiş. Tunceli'de rahat çalışamayacağımı düşündüm. Bizim ışık şeflerinden biri Erzincanlı'ydı... Senaryoyu okuyunca "Bu benim köyüm" dedi. Gittik; gerçekten de o köy benim yazdığım ve benim yaşadığım köy gibiydi Filmi eksi 31 derecede çektik. Köyün şimdiki adı Yılmaz Köyü. 2 bin metre yükseklikte orası. Köy boşaltılmış, sadece 3 kişi yaşıyordu. Yollar kapalıydı. Yolları her gün açtık. Oradaki dostlar böyle bir hikayenin orada gerçekten de yaşandığını söyledi.

Vicdanım rahatlamadı ama fikrimi söyledim!
'Onlar-Batı' filmi için bu yaz kolları sıvayacak

kalan karakter 460

yorumla

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan SABAH veya sabah.com.tr hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Diğer Kültür Sanat Haberleri

www..com.tr: Facebook’un en iyi gazetesi
SABAH’ı beğen,
son dakika haberlerini kaçırma facebook.com/Sabah; Son dakika haberlerini
Twitter’ın en iyi gazetesi
Sabah’da takip et twitter.com/sabah