Moda haftası sınıfı geçemiyor

13.02.2011

Dördüncüsü düzenlenen İstanbul Moda Haftası (İstanbul Fashion Week) bu sezon daha sönük geçti. Marka ağırlığının hissedildiği etkinliğin istikrarı için acilen birtakım önlemler alınması ve tasarımcılara verilen değerin artması şart!

İstanbul Fashion Week'in (IFW) geçtiğimiz hafta tamamlanan dördüncü ayağı şunu gösterdi: Moda kültürüyle ilgili kat etmemiz gereken çok uzun bir yol var. Çünkü, iyi niyetlerle ve İstanbul'u 'dünyanın dört büyük moda başkentinden biri yapma' gibi iddialı söylemlerle girişilen etkinliğin neden ve kimin için yapıldığı hâlâ belirsiz. Öncelikle hep söylediğim gibi, tarih çok yanlış. Diğer dört büyük moda haftasının önünde durmamız doğru değil. Moda sektörü, New York'tan başlayan moda haftaları yüzünden bir buçuk ay boyunca helak oluyor zaten. Bu maratonun önüne, dünyanın öbür ucundaki Türkiye'yi koymak akıl kârı değil. Zaten bu nedenle, yine olan oldu ve satın alma dönemindeki satın almacılar, IFW'ye ilgi göstermedi. Peki satın almacılar gelmezse, tasarımcıların işlerini dünyaya kim taşıyacak? Neticede tasarımcıyı müşteriyle buluşturan kilit isimler, onlar! Keza yine aynı sebepten, basının ilgisi de yeterli olmuyor. IFW tarihinin moda takviminden bağımsız, rahat bir zamana çekilmesi şart. Aksi takdirde körler sağırlar, birbirimizi ağırlamaya devam ederiz. Etkinlik, bir iç pazar dinamosundan öteye geçmez. Markalar, havalı etkinlikler yaptıklarıyla, adı basında çok çıkan tasarımcılar da 'couture' işlerini artırdıklarıyla kalır, terzilikten öteye geçemezler!

MARKALARA GÖREV DÜŞÜYOR
Moda gazetecisi gözünden değerlendirmek gerekirse, Santralİstanbul'un koşulları da moda basınına uygun değil. Her defile için tekrar kart almak, her defasında dört kat inip çıkmak, markalar ve halkla ilişkiler şirketleri arasındaki iletişimsizlik, kimin koyduğu belli olmayan ve her defilede değişen kurallar, moda basınını canından bezdirdi. Atıl Kutoğlu defilesindeki "Moda basını ikinci sıraya oturacak," emri ise tüm bunların tuzu biberiydi. Tasarımcının basına verdiği önemi alenen gösteren ikinci açıklama ise daha da manidardı: "Ön sıraya prensler ve prensesler oturacak çünkü." Bu tür sıkıntılar, IFW izleyicileri arasında aynı kanının oluşmasına neden oldu: Bu sezonki etkinliğin enerjisi oldukça düşüktü. Geçtiğimiz sezonlarda yaşanan heyecan yoktu, santralistanbul'da. Bunda elbette markaların tasarımcılara kıyasla ağırlığını koymasının da etkisi büyük. Yabancı basının da en çok beğendiği isimlerin başında gelen Gül Ağış ve Özlem Kaya'nın pazar akşamüzerine konması, olacak iş değildi. Bahar Korçan, Hatice Gökçe, Özlem Süer ve Ümit Ünal'ın defile yapmaması da enerjiyi düşüren diğer sebeplerdi. Korçan'ın defilelere gelmemesi, tasarımcıların belki de kendilerine farklı bir rota çizebileceklerinin sinyallerini veriyordu. Ama markaların, IFW'nin istikrarı için tasarımcılara daha çok önem vermesi ve onları el üstünde tutması, ayrılığı engellemesi şart. Neticede moda sektörünün asıl merak ettiği markalar değil, tasarımcılar. Markaların IFW'nin içinde olmasında bir sakınca görmüyorum. Ama tasarımcıları baltalamamak kaydıyla. Koton'un geçtiğimiz yıllarda Hakan Yıldırım'la yaptığı gibi işbirliklerine gidebilir; hem kendi vizyonlarını genişletir hem de yaratıcı isimlere destek olabilirler. Sonunda Emre Altuğ'un konser verdiği bir Derimod defilesindense mesela Simay Bülbül ile işbirliği yapmış bir Derimod görmeyi tercih ederiz! Ama bizde ne yazık ki defile demek, hâlâ 'etkinlik' demek. Süslenip boy göstermeye gidilen 'eğlence' demek. Defile saatlerinin akşam 21.00'lere uzaması da bundan; millet işten çıksın, rahat rahat giyinip gelsin diye. Oysa moda başkentlerinde, sektörün yürümesi için yapılan 'gerçek' defileler sabah saat 09.00'da başlar! YAPRAK A. ŞAHİNBAŞ

Diğer Pazar Sabah Haberleri

Diğer Pazar Sabah Haberleri: Kalbim dört peynirli

www..com.tr: Facebook’un en iyi gazetesi
SABAH’ı beğen,
son dakika haberlerini kaçırma facebook.com/Sabah; Son dakika haberlerini
Twitter’ın en iyi gazetesi
Sabah’da takip et twitter.com/sabah