Şehirde neler oluyor?

Keşif Defteri
Birileri siteleri, blogları, yaşam alanlarını, müzik özgürlüklerini, nefes almayı yasakladıkça neyse ki yerini diğerleri dolduruyor. noisey.com. Henüz popüler olmamış parçaların, grupların, bateristlerin alanı.
Eve yeni mobilya ararken girip de baktığım sitelerden biri: catworks.eu. Keçeden sandalyeler, alfabeden tabureler yapmışlar. Bir diğeri de lamamba.es. Aynalarının ve masa lambalarının hastası oldum.
Luke O'Sullivan: Kağıttan süpürge, buzdolabı, müzik seti, akan su, para, posta kutusu, New York, sanat yapan adam.
Sokak sanatçılarına, çıkartmalarına, çizerlerine, heykelcilerine, graffiticilere ve olmaya çalışanlara ilgim ve merakım bitmez. Onlardan biri daha. İspanyol asıllı Hyuro. Karakalem gibi duran hikayelerine bayıldım.
Belçikalı sanatçı Andy Wauman. Kelime oyunları, siyahbeyaz dünyanın bilinmeyen sırları, Rob The Life You Lead (Öncüsü Olduğun Hayatından Çal) eseriyle benim kıskançlığımı ve hayranlığımı aynı salonda topladı.

Pazar sayıklaması
Zaman gerekiyor. İstemeye, istediğini kabullenmeye, ayakkabılarından kurtulduğun, battaniyenin altına girdiğin gündüz saatlerinde "Yanımda dur," demeye; "O filmi sever misin?" diye sormadan bayılacağını bilerek DVD Player'a takmaya; mercimek, tavuk, ezogelin çorbaları arasında hep şehriye olanını seçeceğini sökmeye.
Daha çok zaman gerekiyor. Diş fırçanı, olur da eve dönmezsem diye çantanda taşımaya, çekmecenin solunda yer edinmeye, hasta olunca bakılmak istemeye, "Bu benim bardağım, kimseler kullanmasın," demeye, kanepenin sağında mı solunda mı, masanın hangi köşesinde oturacağını belirlemeye, sinirlenmeye, öfkelenmeye.
En çok zaman gerekiyor. Bugünlük mönülerden çıkıp da, haftanın fırsatını yakalamayı öğrenmeye, ayın elemanını seçmeye, "Yıllık planlarımız tablodadır," demeye. Zor. Yeni. Bilinmeyen. Deneme süreci. Test sürüşü.

Konser mi dedim?
Balkan ve Anadolu kültürlerinin buluştuğu Doğu Avrupa geleneksel müziklerine dayalı tarzları, funk ve caz altyapılarıyla beraber kitch düğün parçaları ve tango da çalan Kolektif İstanbul, 6 Nisan Çarşamba, Babylon'da.
Müslüm Baba, Ghetto'da türkü, fasıl müziği, arabesk söylüyor. 8 Nisan Cuma.
Dördüncü albümleri Lara'nın kayıtlarıyla uğraşmakta olan 123, sahneye çıkmadan duramadığı için 8 Nisan'da Nublu'ya geliyor.
Dans etmek istiyorsun. Tamam. Mekan Indigo. Zaman 9 Nisan. Sahnede iki İtalyan DJ'den oluşan Cyberpunkers var.
İlk konserler özel olur, başka bir şehirde ilk konser de güzel olur. So Low Suicide, çarşamba günü Peyote'de çalacak. nGitar, glockenspiel, vibrafon, perküsif oyuncaklar, karanlık elektronik bir ses dünyasının birleşimi olan Nada, Oda albümünden parçalarla 5 Nisan'da Babylon'da. nNew York Observer'ın yeni Frank Sinatra olarak tanımladığı Simavi, Lincoln Center, Florence Gould Hall, The Lighthouse'ı yerinden oynatıp 9 Nisan Cumartesi, Salon'da olacakmış.

Festival'de benim haller
Eskiden okul kırıp üç film üst üste izlediğimiz festival, şimdi kırpa, çıkara, seçe, sora sekiz filme düştü. Benim yüzümden. İş, toplantı, spor, yemek bahaneleri üstüste geldiğinden.
8 İngiliz aşkım ve yol filmi tutkum yüzünden Yolculuk.
7 Haruki Murakami'nin büyük eserlerinden birinin ilk sinema uyarlaması olması şerefiyle İmkansızın Şarkısı.
6 Yeni Türk sinemasını merak etmem, biraz da Million Dollar Hotel havasını yakaladığımı düşündüğümden Lüks Otel.
5 Etraftan kesin izle tepkileri geldiği için Beni Asla Bırakma. Üstelik Kazuo Ishiguro'nun romanından sinemaya uyarlananmış film.
4 Şam'da geçtiği; bir baba ve altı yetişkin oğlundan oluşan müzisyen aileyi takip ettiği için merakımı cezbeden Eylül Yağmuru.
3 Polonya'nın siyasi, dini ve sosyal tutumlarının punk-rock bir eleştirisi olan Polonya Yapımı.
2 Serseriler. John McGill kurbandan intikamcıya, öğrenciden serseriye, papaz yardımcısından tinerciye dönüştüğünden.
1 Nenette ile Boni. İKSV, Claire Denis'e koca bir bölüm ayrılmış olduğundan. p.s. Festival süresince Flavio, Kaktüs, Lokal, Miss Pizza, Gölge Kahve, Ara Cafe ve daha bir sürü yerde indirimler var. Listeye bakmak iyi olabilir. (film.iksv.org/tr/yemeicmerehberi)