Bu ülke için hayallerimiz bitti mi?

Umut, umut, deniyor.
Umut yetmez! Daha iyi, daha güzel bir ülkenin mimarisini çizen hayalcilerdir.
1968'liler hayalciydi..
Belki düşünceleri resmi tarihin zincirlerinden kopamamıştı ama hayallerinin ufku çok genişti.
1978'liler de hayalciydi...
Nobran ve kavgacıydılar ama sapına kadar inançla bağlıydılar hayallerine.
İnanmayacaksınız ya, 1988'liler bile hayalciydi...
Onlar da zengin bir Türkiye'yi; hatta bireysel başarıların lokomotif gibi toplumu demokrasiye çekebileceğini hayal ediyorlardı.
Sonra hayaller tavsadı!
1990'lar daha güzel ve daha adil bir Türkiye hayallerinin içimizdeki en küçük kırıntısını bile ezdi geçti.
O dönemde siyasetin ütopyalardan, vizyondan, gelecek tasarımlarından kopuk bir rant yağmasına dönüşmesinin kötü etkilerini hâlâ üzerimizden silemiyoruz.
O yüzden işte...
"Demokratik açılım" denince "hani içi" diye söylenilmesi...
Çünkü statükocular "açılım"ın içini dolduracak hayalciliğimizi kuruttular; asıl açılımı iktidarların değil halkların yapabileceği gerçeğini unutturdular.
Artık bu cendereden çıkmamız gerek!
Bir ülkenin geleceğine dair hayaller kurmak siyasetin en güzel, en güçlü yanıdır.
Ve bazı şeyler vardır ki, hayali, hatta yalanı bile cihan değer.
Hani rivayet edilir.
Mevlana, Tebriz sokaklarında üstadı Şems'i ararken berduşun teki adresini verivermiş.
Mevlana bunun üzerine göz kamaştıran cüppesini çıkartıp berduşun sırtına koymuş.
Aman, demişler, ne yapıyorsunuz, yalan söylediği her halinden belli; öyle bir mahalle, öyle bir sokak yok Tebriz'de!
Gülmüş Mevlana! "Ben cüppemi onun yalanıyla bana kurdurttuğu hayale verdim, gerçekten Şems'in yerini söyleseydi canımı verirdim!"
Şimdi...
Aradığımız bir Türkiye geleceği var mı...
Ki, hayaline cüppemizi, gerçeğine canımızı verelim!

Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Turkuvaz Medya Grubuna aittir. Kaynak gösterilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı özel izin alınmadan kullanılamaz.
Ancak alıntılanan köşe yazısı/haberin bir bölümü, alıntılanan habere aktif link verilerek kullanılabilir.
Ayrıntılar için lütfen tıklayın

Yazarın Önceki Yazıları: Pazar notları: Atatürk'ün boyu posu! ( 28.02.2010 ); Nuran ve Mümtaz'la bir dakika! ( 27.02.2010 ); Twitter'la devrim yapılır mı? ( 26.02.2010 ); Hastasıyım!... ( 25.02.2010 ); O refleks, bu refleks... İraden nerede peki? ( 24.02.2010 ); Ne yemek istersiniz? ( 22.02.2010 ); Pazar notları: İşte bütün meselem! ( 21.02.2010 ); Diyanet meselesi: Ezberler ve gerçekler ( 20.02.2010 ); "İçimizdeki çocuk" diye diye... ( 19.02.2010 ); Ne bu şımarıklık, bu çocuksuluk? ( 18.02.2010 )