X İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
ARKADAŞINA GÖNDER UĞUR UĞURAL: Yüzleşme
* Birden fazla kişiye göndermek için, mail adresleri arasına “ ; ” koyunuz

UĞUR UĞURAL: Yüzleşme

  • Giriş Tarihi: 12.4.2015

Merhaba sağlığı değerli, yüreği güzel, ruhu güzel SABAH Akdeniz okurları. Merhaba cennet Türkiyemin bilinç dolu yaşam dostları. Sağlıklı yaşam köşesi yurdun dörtbir tarafından gerçek hikayelerle yaşamın ta kendisine kucak açıyor. Öncelikle güzel paylaşımlarınız ve kendinizle olan yüzleşme cesaretinizden dolayı siz değerli dostları SABAH Akdeniz ailesi olarak tebrik ediyoruz. Bu haftaki konumuz toplumun kanayan en büyük yarası aslında. Toplumu oluşturan, bireyler olduğuna göre merceği 'insan' olgusuna çevirmek gerekiyor. Yetişkin bireyin davranışlarını etkileyen en önemli etkenlerden biri, kişinin çocukluktan getirdiği algılayış, duyuş ve davranış alışkanlıklarıdır. Koskoca adamlar görüyorum. İş, güç sahibi. Hatta yüzlerce kişiye istihdam sağlıyor. Ama ne yazık ki içi öfkeli çocuk. Elinde otomatik bir silah, tehditkar ama bir o kadar da ürkek bakışlarla tetiğe basıyor. Bilinçaltına doğru ateş ediyor. Daha vahimi, bunu fotoğraflıyor. Yetmiyor. Birde videoya çekiyor. Hani hayatımızı sergilediğimiz şu 15 saniyelik kısa filmler var ya. İşte tam oraya. Algıya giden mesaj şu: "İiieeeyyyt, yaklaşmayın yakarım ulenn." Bu adam ileride çocuk yetiştirecek, yeni nesiller yaratacak. Gerisini siz düşünün? Belki şu an yeğenleri hayranlıkla onu rol model alıyor? Bilemezsiniz? Çocuklar hangi yaşta olursa olsun geçmişin izlerini sürer ve bu izleri geleceğe taşır. İki hafta önce 'Küçük Adam' başlıklı bir köşe yazmıştık. O yazıyla ilgili e-postalarınız gelmeye devam ediyor. Farkındalığınız için teşekkür ederiz. Keşke bu farkındalığın yüzde biri az önce bahsettiğimiz yaralı çocukta olabilseydi. Bu duruma; yer değiştirmiş saldırganlık (displaced aggression) diyoruz. Malesef güç, herkese görgü ve bilinç dağıtmıyor. Bir çocuğun çevresinde gördüğü davranışları taklit etmesi, sosyal öğrenmenin temelinde yatıyor. Özellikle çevresinde o çocuğu alkışlayan şakşakcılar çoksa. Doğru ya da yanlış, bir insanın her yaptığını alkışlamak öncelikle o alkışçının kendi kişiliğinden ödün vermesidir. Bu örnek ise aile içerisinde sıkça rastladığımız bir durumdur. O çocuk hangi statüde olursa olsun, toplum içerisinde hem görgüsüz hem de küstah bir kişilik haline gelir. Diğer insanların hak ve özgürlüklerini, yeri gelir kendi çıkarları doğrultusunda umursamayabilir. Rabbena hep bana yarabbi şükür. O insan aslen, özünde çok iyi bir karakterdir. Ruhu sevgi ve şefkat doludur. Size ne kadar gerçekçi geldi bu cümle? Bunu bir düşünün. Şu bilinçaltımız yok mu? Dertliyim a dostlar dertli. Ah anam, vah anam, garip anam dedirtir insana. Dikkatinizi şuraya çekmek istiyorum. Aile içerisinde ait olma - değer verilme - sevgi yoksunluğu yaşanmışsa, korku - şiddet - kıyaslama ve baskı ile yetiştiyse çocuk ve zamansız terk edildiyse; o bilinçaltı karanlık noktalarla yavaş yavaş dolmaya başlar. Tortu tutar. Günler, yıllar boyu gelişir. Boy atar. Serpilir. O karanlık noktalar yok mu? Gerçek birer oyun bozandır. O noktalara dikkat edin ediyorum. Size tavsiyem. Yüzleşin.

HAFTANIN BİLİNÇ NOTU
İç dünyamızda keşfetmemiz gereken şey; çağın hastalığı şiddet kültürü. Geçen günlerde, Antalya Tabip Odası Genel Sekreteri Dr. Egemen Aktaş, sağlık çalışanlarına yönelik artan hakaret, şiddet, darp, tehdit olayları hakkında bir açıklama yaptı. Şaşırmadınız değil mi? Buna benzer nice haberler okudunuz, biliyorum. Gazetecilere yapılan saldırılar en meşhurudur. Öfkeyi bir türlü dindiremeyen çocuklar; kim bilir kimin acısını karşısındaki insandan çıkarmaya her an hazır şekilde bekler. İçi yaralı çocuk söze genelde: "Sen benim kim olduğumu biliyor musun?" diye başlar. Trafikte, kuyrukta, sokakta, ilişkilerde, iletişimde kural tanımaz, küstah ve yalnız bir toplum olduk. Kıskançlık, kıyaslama, hor görme diz boyu. Biz ne ara bu hale geldik? Eskilerine ilave yeni sorunlar yarattık her geçen gün kendimize. Böylesine bir ortamda kendimizi ancak bilinç ve farkındalık ile izole edebiliriz. Kendi yolumuzu seçmeye, rotamızı planlamaya, sarı ışıkta korna basmadan, içten içe patlamadan, sağlıklı yaşamaya muktedir miyiz? Yoksa -sonuçta yaşam dümenini idare edeniçimizde başka bir şey mi var?

kalan karakter 1000

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan SABAH veya sabah.com.tr hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.