Ercan ATALAY: Adanaspor- Orduspor maçı ve nostalji

Giriş Tarihi: 19.9.2014
Pazar günü akşam 5 Ocak Stadı'nda karmaşık duygularla dolu bir maç izledim. Bir tarafta doğduğum, büyüdüğüm şehrin güzide takımı Adanaspor, diğer tarafta yıllarca doktor ve idareci olarak görev yaptığım Orduspor futbol takımı vardı. Halen yönetim kurulunda bulunmaktan gurur duyduğum Adanaspor'un UEFA kriterleri gereği şirketleşmiş ve kulüp lisansı almış Avrupai bir takım olması bizleri mutlu ettiği kadar Süper Lig için mücadele etmesi bir şirket takımı olarak kendi yağı ile kavrulabilmesi takdir edilmesi gereken özelliklerdir. Her ne kadar Orduspor'u tanıyor olsam da tabi ki gönlüm yöremizin takımı olan Adanaspor'dan yanaydı. Orduspor'un klasik mor-beyaz çubuklu forması yerine kırmızı üzerine bir şerit şeklinde patlıcan morlu forması hiç hoşuma gitmedi. Benim sevdiğim, benim tanıdığım o romantik mor renk çok daha güzeldi. Bu kırmızı formaya çok ısınamadım. Orduspor'un yaptığı her akında, Ordu'daki maçlar gözümün önüne geldi. Orduspor ile verdiğimiz şampiyonluk mücadelesi heyecanını tekrar tekrar yaşadım. 80'li yıllardaki gruplaşmaya göre Doğu grubunda şampiyonluk mücadelesi veren Adanaspor ve Orduspor takımlarının birinin yöneticisi olmam, diğerinin ise büyüdüğüm şehrin takımı olması bende unutulmaz anılar bırakmıştı. Rahmetli Ali Hoşfikirer'in çalıştırdığı Adanaspor, Ordu deplasmanına geldiğinde tam tabiri ile iki arada bir derede kalmıştım. Bir taraftan Adanaspor'un başarısını istiyorum, diğer taraftan Orduspor yönetimindeyim. İhanet etmek istemiyorum. Bu duygularla maçın 0-0 bitmesini istiyordum. 0-0 biten Ordu deplasmanı ve daha sonra Adana'daki 2-2'lik maç ve Ordu'da takımın kaldığı otele gidemeyip yönetimdeki arkadaşlara ve rahmetli Ali abiye piyasa taksisiyle fındık gönderişim unutamayacağım anılarımdandır. Nostalji, geçmişe duyulan özlem, geçmişte kalan güzelliklere duyulan özlem duygusunun baskın çıkması manasındadır. Bu nostalji tarifinde olduğu gibi Adanaspor Orduspor mücadelesinde öyle bir fikstür çekilmişti ki Adanaspor oynuyor, aynı takımla haftaya Orduspor oynuyordu. Her hafta ayrı bir duygu seli, her hafta ayrı bir heyecandı benim için. Pazar günkü maça gelecek olursak 30 derece civarındaki hava sıcaklığında zorlanması gereken takım Orduspor iken zorlanan organize olamayan bir Adanaspor vardı. İlk 5 dakikadaki net 3 gol pozisyonunu kaçırınca sanki Adanaspor'un kaderi belli olmuş gibiydi. Adanaspor'un 10 kişi kalması ve henüz hazır bir takım olmadığı, hatlar arasında kopukluk olduğu görüldü. Oysa Adanasporumuz yönetim, teknik ekip, futbolcu ve taraftar kalitesiyle Süper Lig'e yakışacak bir takım olup ilerleyen haftalarda daha organize daha göze hoş gelen bir takım olacağından şüphem yok. Orduspor ise koşan ayağa pas yapan iyi bir takım görüntüsü verdi. Tüm bu duygu dalgalanmaları içerisinde izlediğim maçtan sonra gönlümden geçen Adanaspor ve Orduspor'un el ele Süper Lig'e yükselmesi ve her iki takımı coşkuyla alkışlamamızdır. Kısmet belki olur…

ARKADAŞINA GÖNDER
Ercan ATALAY: Adanaspor- Orduspor maçı ve nostalji
* Birden fazla kişiye göndermek için, mail adresleri arasına “ ; ” koyunuz