Beklenen Steve Jobs kitabı Türkçe'de!

ERDEM ÖZTOP

Jobs Eichler'in evlerine duyduğu hayranlığın kitle pazarına yönelik keskin tasarımlı ürünler tasarlama arzusunu aşıladığını söyledi. "Gerçekten muhteşem bir tasarımla basit işlevselliği makul fiyatlı bir ürün üstünde birleştirebilmeyi seviyorum," dedi, Eichler'in evlerinin temiz zarafetinden bahsederken. "Apple'ın ilk vizyonu buydu. İlk Mac'te yapmaya çalıştığımız buydu. iPod'da yapmayı başardığımız buydu

#Sayfa#

Wozniak'la başlayacak ticari süreç de Mavi Kutu'yla başlar, üretip 150 dolara satmaya çalışırlar:

Eşek şakalarıyla elektroniğin nihai kombinasyonu –ve Apple'ın yaratılmasına katkıda bulunan macera- bir Pazar ikindisinde, Wozniak annesinin onun için mutfak masasına bıraktığı Esquire'daki bir yazıyı okuyunca başladı. Tarih Eylül 1971'di ve Wozniak ertesi gün arabayla Berkeley'e, üçüncü üniversitesine gidecekti. Ron Rosenbaum'un "Küçük Mavi Kutunun Sırları" adlı yazısında bilgisayar ve telefon korsanlarının AT&T şebekesindeki sinyalleri yönlendiren ses tonlarını taklit ederek uzun mesafe görüşmelerini bedavaya getirmenin yolunu bulduklarından bahsediliyordu. "Yazının yarısında kendimi tutamayıp en iyi arkadaşım Steve Jobs'ı aradım ve ona bu uzun yazının bazı kısımlarını okudum," diye anımsıyordu Wozniak. Lise ikiye başlamış olan Jobs'ın, heyecanını paylaşacak çok az insandan biri olduğunu biliyordu.(…) Mavi Kutu macerası yakında başlayacak ortaklıkların kalıbını biçimlendirdi. Wozniak ilginç icatlar yapabilen ve bunları bedavaya vermeye dünden razı kibar sihirbaz olacaktı; Jobs ise bu icatları daha kullanıcı dostu kılmanın, paketlemenin, pazarlamanın ve para kazanmanın yolunu bulacaktı.

#Sayfa#

VE APPLE DOĞAR…

Mikroişlemciler –üzerinde eksiksiz bir CPU bulunan çipler- üstüne düşünürken aklına bir fikir geldi. Uzak bir minibilgisayara bağlanacak klavyeli ve monitörlü bir terminal üstünde çalışmaktaydı. Bir mikroişlemci kullanarak minibilgisayarın kapasitesinin bir kısmını termianle aktarıp onu masa üstüne konulabilecek küçük bir bilgisayara dönüştürebilirdi. Tutacak bir fikirdi bu: Tek bir entegre kişisel pakete dahil olan bir klavye, monitör ve bilgisayar. "Bu kişisel bilgisayar fikri birden aklıma geliverdi. O gece sonradan Apple I adıyla bilinecek bilgisayarın tasarımını çizdim.

Ron Wayne, Victoria dönemi kurgu eserlerinin illüstrasyonlarındaki abartılı tarama stilini kullanarak bir logo çizdi; logoda Newton bir ağacın altında oturuyordu ve çerçevede Wordsworth'ün şu sözü vardı: "Düşüncenin tuhaf denizlerinde tek başına sonsuza dek gezinen bir zihin." Oldukça tuhaf bir mottoydu bu, Apple Computer'dan çok Ron Wayne'in kendisine uyuyordu. Belki de şairin Fransız devrimini başlatanlarla ilgili sözü daha uygun bir seçim olurdu: "O şafakta yaşıyor olmak büyük mutluluktu / Ama genç olmak cennetin ta kendisiydi!" Wozniak'in sonradan dediği gibi: "Gelmiş geçmiş en büyük devrimin parçası olduğumuzu düşünüyordum. Buna çok seviniyordum."

#Sayfa#

Apple'daki insanların tonla para kazanınca hayat tarzlarını değiştirmek zorunda olduklarını düşündüklerini gördüm. Kimi Rolls Royce ve evler aldı, evlerine kâhyalar tuttu ve sonra da bu kâhyaları yönetecek müdürler tuttu. Karıları estetik ameliyatlar geçirip tuhaf insanlara dönüştüler. Ben öyle yaşamak istemiyordum. Çılgınlık bu. Kendime bir söz verdim, bu paranın hayatımı mahvetmesine izin vermeyeceğim dedim.

#Sayfa#

Hedef sadece para kazanmak değil, muhteşem ürünler üretmek!

#Sayfa#

Yakında öleceğimi anımsamak, hayatta önemli seçimler yapmamda en büyük yardımcım oldu şimdiye kadar. Çünkü neredeyse her şey –bütün dış beklentiler, gurur, rezil olma ya da başarısızlık korkusu – bütün bunlar ölümün karşısında önemsizleşiyor ve geride sadece gerçekten önemli şeyler kalıyor. Öleceğinizi anımsamak, kaybedecek bir şeyiniz olduğu yanılgısına düşmekten kurtulmanın en iyi yolu. Zaten çıplaksınız. Yüreğinizi takip etmemeniz için hiçbir sebep yok.

#Sayfa#

İLHAM TÜRKİYE'DE GELDİ

2005'te iPod artık peynir ekmek gibi satıyordu. Jobs bir gece ofise gelip ekibini topladı ve yeni hayalini açıkladı: "Bir tablet yapmak istiyorum, ama klavyesiz ve kalemsiz olacak." Böylelikle 2007'de iPhone'u piyasaya çıkarır.

Blogçular iPhone'a hemen "İsa'nın Telefonu" lakabını taktılar. Ancak Apple'ın rakipleri cihazın 500 dolardan satıldığını, başarılı olamayacak kadar pahalı olduğunu vurguladılar. "Dünyanın en pahalı telefonu," dedi Microsoft'tan Steve ballmer bir CNBC röportajında. "Üstelik kurumsal müşterilere hitap etmiyor, çünkü klavyesi yok." Microsoft yine Jobs'ın bir ürününü fazla küçümsemişti. 2010'un sonuna gelindiğinde Apple, 90 milyon iPhone satmıştı ve küresel cep telefonu pazarındaki toplam kârın yarısından fazlasını elde etmişti.

İşin bir diğer ilginç yanı da Steve Jobs'un iPhone'u Türkiye seyahati sırasında tasarlamış olması.

Gerçek bir ilham geldi. Hepimiz bornozluyduk ve bize Türk kahvesi yaptılar. Profesör bu kahvenin başka yerlerin kahvelerinden çok farklı hazırlandığını açıklayınca, "Ne olmuş yani?" diye düşündüm. Türk kahvesi, Türkiye'deki gençlerin umrunda mıydı? Hepsi de dünyadaki diğer bütün gençlerin içtiği şeyleri içiyor, Gap'ten satın alınmış gibi görünen giysiler giyiyor ve hepsi de cep telefonu kullanıyorlardı. Diğer her yerdeki gençler gibiydiler. Artık bu dünyanın tamamının gençler için aynı olduğunu anladım birden. Ürünler tasarlarken aklımızda özellikle Türkiye'deki gençlerin isteyeceği bir telefon ya da müzik çalar yaratmak diye bir şey yok. Artık tek bir dünyayız sadece.

Ocak 2009'da hastalığı nüksedip izne ayrılacağını açıkladı Steve Jobs. Giderken 82 dolar olan Apple hissesi Mayıs sonunda geri döndüğünde 140 dolardı artık. 2010'un başında artık gücünü topladığında işe dört kolla sarıldı ve bu kez iPad'le karşımıza çıktı Steve Jobs.

2007'de Jobs, düşük maliyetli bir netbook bilgisayar projesi için fikirleri değerlendirirken, tablet projesinde büyük bir aşama kaydedildi. Bir pazartesi günü yönetici kadro beyin fırtınası yaparken Ive neden klavyenin ekrana menteşelerle tutturulması gerektiğini sordu; bu hem pahalıya gelirdi, hem de cihazın büyüklüğünü arttırırdı. Çoklu dokunmatik bir arayüz kullanarak klavyeyi ekrana koyun, diye önerdi. Jobs hemfikir oldu. Dolayısıyla bir netbook tasarlamak yerine, tablet projesini hızlandırmakta odaklanıldı.


STEVE JOBS'U MOTİVE EDEN…

Walter Isaacson'un kaleme aldığı Steve Jobs biyografisinin finalindeyse Jobs'ın kendi ağzından dünyaya bırakacağı mirasın neler olduğunu okuyoruz:

Hedefim, bünyesindeki insanları muhteşem ürünler üretmeye teşvik eden, kalıcı bir şirket inşa etmekti. Diğer her şey ikinci plandaydı. (…) Bazı insanlar, "Müşterilere istedikleri şeyi verin," diyorlar. Ama benim yaklaşımım bu değil. Bizim müşterilerin ne isteyeceklerini onlardan önce bulmak. (…) Microsoft'a taş atmak kolay. Egemenliklerini yitirdikleri ortada. Önemsizleştiler büyük ölçüde. Yine de yaptıkları şeyi takdir ediyorum; ne kadar zor olduğunu biliyorum. İşin ticari boyutunda çok iyiydiler. (…) İnsanlara çok kaba davrandığımı düşünmüyorum, ama bir şey berbatsa yüzlerine söylerim. Benim işim dürüst olmak. (…) Sahip olduğumuz yetenekleri derin duygularımızı ifade etmekte, bizden önce insanlığa katkıda bulunmuş kişilere minnettarlığımızı göstermekte ve o akıntıya bir şeyler katmakta kullanmak isteriz. Beni motive eden buydu.