Almanya'da South Park'a tepki

Ülkeyi hedef alan 'Funnyboat' isimli bu bölümde, Başbakan Angela Merkel ve tüfeği başrollerdeydi. South Park'ın söz konusu bölümü birkaç ay önce ABD'de İngilizce olarak yayımlanmıştı.

Bölüm, Alman televizyonlarında ise yeni gösterildi. Yapılan eleştiriler, Almanların dizinin komik yanını görmediğini ortaya koyuyor. Örneğin, gazetelerdeki manşetlerden biri "South Park çirkin Almanlara saygı duruşunda bulunuyor" şeklindeydi. Die Welt'in eleştirmeni ise "Kahkaham boğazımda düğümlendi" diyordu. Almanların ağırına giden şey klişeleştirilmeleriydi. "Dizi, kötücül Alman dehasının çekiciliğine kapılan geleneğin son örneği." denilen eleştiri yazısında, Almanca konuşan tek öğrencinin Yahudi karşıtı olduğuna ve robotun da kitlesel bir katliama giriştiğine dikkat çekiliyordu.

Die Welt'in analizi ise Almanya başarılı oldukça eleştirilerin artacağı yönündeydi: "Almanlar geri döndü. Ekonomik başarılarının, farkındalıklarının artmasının ve Avrupa'da oynadıkları rolün bir bedeli var. Almanlar ne kadar ciddiye alınırsa, o kadar alay konusu oluyorlar."

O BÖLÜMDE NELER OLDU?

Bölümde olaylar şu şekilde gelişiyor: Merkel, Almanya Cumhurbaşkanı ve Tirol şapkaları takan birkaç adam bir okulu işgal eder ve öğrencileri rehin alırlar. Öfkeleri haklı bir nedene dayanmaktadır: Almanların komik olmadıkları söylenmektedir. Bu yanlış algıyı düzeltmek için bazısı komik, bazısı ise komik olmayan espriler yapan ve tabii ki mühendislik harikası olan bir robotun tanıtımını yaparlar.

'KOMİK Mİ TATSIZ MI?'

Bulvar gazetesi Bild ise, beklenenin aksine o kadar da tepkili değildi. Bölümün olay örgüsünü basitçe anlattıktan sonra, okuyucularına bunun komik mi, yoksa tatsız mı olduğunu soruyor, oy kullanmalarını istiyordu. Gerçek olan şu ki, Almanların da bir espri anlayışı var. Bazı esprileri fiziksel komediye dayanıyor. Bazıları dışarıdan fark edilemeyecek kadar anlaşılmaz olabiliyor. Bazı espriler ise kendileriyle dalga geçmeye dayalı: Almanlar kendilerine gülebiliyorlar. Ağustos'ta ölen komedyen Loriot'u örnek alalım. Loriot bir ulusal değer olarak görülüyordu ve gerçekten de çok komikti. Örneğin iki Almanın bir yatakta yabancı dil dersi almasıyla ilgili skeçi, yavaş ilerleyen ama anladığınızda çok komik olan bir skeçti. Loriot'un esprileri büyük oranda yanlış anlamalar, örneğin uçakta tanışan yabancılar gibi, resmiyetin devreye girdiği tanışmaların saçmalığına odaklıydı. Peki ya Amerikalılar? Onlar da kendilerine bu denli rahat gülebiliyorlar mı?