X İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
ARKADAŞINA GÖNDER Tiyatro bisiklete binmek gibidir unutulmaz
* Birden fazla kişiye göndermek için, mail adresleri arasına “ ; ” koyunuz

Tiyatro bisiklete binmek gibidir unutulmaz

  • Giriş Tarihi: 20.12.2014
Tiyatro bisiklete binmek gibidir unutulmaz
Tiyatro bisiklete binmek gibidir unutulmaz

'Hoşgeldin Boyacı' adlı oyunla 18 yıl sonra tiyatroya dönen Erdal Özyağcılar: Dizilerde oynamaya bayılıyorum ama benim için tiyatro da, sinema da, televizyon da aynı... Tiyatro; bisiklete binmek gibidir, unutulmaz. Yıllardır hiç durmadan dizi yapmasam, tiyatroya olan özlemim daha da artabilirdi

Oyuncu Erdal Özyağcılar, kızı Zeynep Özyağcılar'ın kurduğu Tiyatro Martı'nın sahnelediği 'Hoşgeldin Boyacı' adlı oyunla 18 yıl aradan sonra sahneye döndü. Arif Akkaya'nın yönetmenliğini yaptığı oyunda Berna Laçin ve Gözde Çetiner'le başrolleri paylaşan usta sanatçıyla, oyunu ve kariyerini konuştuk...
Özellikle bu oyunu seçmenizin sebebi nedir?
Belli bir sebebi yok; komedi oynamak istedik. Tiyatro Martı'nın kadına şiddeti içeren sosyal sorumluluk projesi niteliğinde bir oyunu daha var. İkinci oyunumuz komedi olsun dedik.
Oyunda, boyacı olarak girdiği evde ev sahibi kadının yaşadıklarına tanık olan 'Walter'ın komik hikayesini anlatıyorsunuz. Konusu itibariyle sizi çeken şey neydi?
Adamın oyunculuğa meraklı olması, oyuncu olmak isteyen 50 yaşını geçmiş bir boyacı olması bana çok cazip geldi. Oyunu Türkiye'ye adapte etseydik, adım Süleyman olsaydı biraz burun kıvırırlardı. İngiliz olduğu için rahat rahat seyrediliyor. Bizde ayıp olan, onlarda meşru.

PROVA YAPACAK SALON YOK
Kızınız Tiyatro Martı'yı geçen sene kurdu. Hep istediğiniz bir şey miydi tiyatro kurmak?
Ben kızımın çalışanıyım. Ailede herkes tiyatrocu olunca, tiyatro kurmak doğal bir sonuç oldu. Gönül isterdi ki yerleşik bir tiyatromuz olsun ama o çok kolay olmuyor. Biz bu oyunu sahneye koyacağımız zaman bile çok sıkıntı oldu.
Ne gibi?
Bu oyuna geçen sene başladık. 1.5 ay Bodrum'da 25-30 prova yaptık. Ama İstanbul'da prova yapacak mekan bulmakta zorlandık. Uzun süre Saint Michelle Lisesi'nde prova yaptık. Zeynep, o okulda tiyatro kolu başkanıydı. Akşam 4'te girip gece 10'da çıkıyorduk. Onlar olmasa prova yapamayacaktık.
Bu konuda ne yapılması lazım sizce?
Kültür Bakanlığı, belediye ve vakıfların atıl yerlerini tiyatro salonu haline getirmeli. Bunun başka çaresi yok. Yedi atıl binayı, tapu bilgileriyle Kültür Bakanlığı'na yolladım, sonuç çıkmadı.
18 yıl sonra sahnelere dönmek ne hissettirdi size?
Bu, bisiklete binmek gibi bir şey; unutulmuyor. Bu süreçte çok dizi yaptım, hiç boş durmadım. Bir şey yapmasam belki özlemim daha da artardı.

kalan karakter 1000

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan SABAH veya sabah.com.tr hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.