X İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR
ARKADAŞINA GÖNDER 'Keşke hep yapay kalbiyle yaşasaydı'
* Birden fazla kişiye göndermek için, mail adresleri arasına “ ; ” koyunuz

'Keşke hep yapay kalbiyle yaşasaydı'

  • Giriş Tarihi: 7.4.2014

İki yıldır Türkiye'nin ilk total yapay kalbiyle yaşayan Hülya Usta, kalp naklinin ardından yaşamını yitirdi. Usta'nın eşi, "Sırtında taşıdığı makinenin gürültüsünü ölene kadar duymaya razıydım, keşke hiç nakil yapılmasaydı" dedi

Ankara'da kalp nakli yapıldıktan 3 gün sonra hayatını kaybeden Hülya Usta (38), gözyaşları arasında toprağa verildi. Ankara Üniversitesi'nde (AÜ) gerçekleştirilen ameliyatla Türkiye'de ilk kez total yapay kalp takılan kişi olan 3 çocuk annesi Usta, yaklaşık 2 yıldır kalp nakli için sıra bekliyordu. Sırtında 24 saat taşıdığı yapay kalple yaşayan Usta'ya müjde geçen hafta geldi. 2 Nisan'da Ankara Üniversitesi Cebeci Kalp Vakfı Hastanesi'nde beyin ölümü gerçekleşen bir hastadan alınan kalbin nakledildiği talihsiz kadın komaya girdi. 3 gün süren yaşam mücadelesini kaybeden Usta'nın cenazesi, dün sabah yakınları tarafından Amasya merkeze bağlı Aydınlık köyündeki evinin önüne getirildi. Hülya Usta'nın eşi İbrahim Usta, eşinin tabutu başında göz yaşı döktü. Yakınlarının yardımıyla ayakta durabilen koca, 17 yaşındaki kızı Büşra ve 15 yaşındaki olu Ahmet'e sarılarak teselli bulmaya çalıştı. Çiftin yatağa bağlı küçük oğulları ise cenazeye katılamadı. Genç kadın, köy mezarlığında son yolculuğuna uğurlandı.

'OĞLUMUZA BAKACAKTI'
Köydeki evlerinden kalp nakli olmak üzere güle oynaya yola çıktıklarını söyleyen İbrahim Usta, "Kalp nakli için ilk telefon geldiğinde, büyük bir çığlık attı. O kadar çok sevindi ki, bize 'kalp bulundu çabuk hazırlanın zaman kaybetmeyelim yola çıkalım' diyordu. Çocuklar gibi sevinçliydi. Yola çıktığımızda sürekli gülüyordu. Gelecekten bahsedip, hayaller kuruyordu. En çok da, 5 yıldır yatalak olan 12 yaşındaki küçük oğlumuz Ömer'e daha güzel bakabileceği için seviniyordu. Çünkü hastalığı nedeniyle oğlumuzla ilgilenemiyordu. Nakil olduktan sonra sürekli onunla ilgilenmenin hayalini kuruyordu. Bana köye döndüğünde yapacaklarını anlatıyordu. Ama maalesef olmadı. Güle oynaya çıktığımız köye, cenazesini getirdik. Sırtında taşıdığı o yapay kalp makinesi çok ses çıkarıyordu. İlk başlarda ikimiz de şikayet ediyorduk ama o sesi ölene kadar duymaya razıydım. Keşke hiç gitmeseydik. Şimdi o ses de kesildi artık" diye konuştu

kalan karakter 1000

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan SABAH veya sabah.com.tr hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.