İskender Paşa Camii restorasyonu bitti, küçük meydanın yüzü gözü tekrar açıldı.
Ezbere biliyorum her köşeyi...
Kahvenin şemsiyelerindeki yazıları...
Yoğurt kaplarının boyutlarını...
Güvercinlere yem serpmenin keyfini ve inanmayacaksınız ama kuşların o sırada tek tek şımarışlarını...
"Karşıya motor-05441782020" yazılı tabelayı...
Bembeyaz iskelenin çürümeye başlayan yanlarını...

***

Gözlerini kapat diyor içimden bir ses, kapatıyorum...
Açıp kapama değil ama...
Uzunca kapatıyorum!
Ve her şey konuşmaya başlıyor.
Gözlerim açıkken uğuldayan kulaklarım birden arınıyor, sesler berraklaşıyor.

***

Gözün doyumsuz arayışından biraz olsun uzaklaşmamız gerektiğini düşündüğünüz oluyor mu hiç?
Müziksiz, ritimsiz bir görselliğin baskısından bunaldığınız oluyor mu?
Gözlerimizi yumup dinlemeye başladığımızda birden eşyalar konuşmaya başlıyor; çok hafif poyraz esintisi bile şarkı söylemeye başlıyor...

***

Gözlerim kapalı hâlde sağ ayağımla yanımdaki sandalyeyi itiyorum...
Başka zaman olsa...
Çıkan sese kızarım, kendi kendimi ayıplarım...
Şimdi çocuk gibi hoşuma gidiyor, ses elle tutulur bir cismi andırıyor.

***

Byung-Chul Han mı demişti, tam hatırlamıyorum, bakmaya da üşendim...
"Gözlerimizi kapatmak bugünün hız toplumundan kaçmamıza kapı açar" gibi bir cümle...
Altına imzamı atıyorum şu an...
Modern hayat bizi "hiper uyanık" insanlar olmaya zorluyor.
Yorgunuz bu yüzden...
Çok yorgunuz...

***

Ekrem elinde tepsi masadan masaya koşarken beni gözlerimi yummuş hâlimle gördüyse, ne yaptığımı anlamış mıdır, bilmem.
Şahane sabah rüzgârı bile elle tutulacak kadar cisimleşti...
Hayır! Ürkecek bir şey yok!
Tersine...
"Yaşıyor olma" hâliyle aramda bir dostluk duygusu gelişiyor ağır ağır...
Her şey sanki yenileniyor...
Kulaklarım ve beynim bu işin altından kalkıyorlar.

***

Bir arkadaşım hırs ve ihtirasın gözlerin suçu olduğunu söylerdi...
Hiç yabana atılmayacak bir fikir...
Fakat şimdi bu sabah, bu iskelede bütün bunların tam ortasına dalmam ne iş ama!
Kısa bir süre için de olsa...
Ne dünya işleri, ne bizim kısırdöngü siyaset haberleri, mutluyum...

***

NOT DEFTERİ
Sana okuttukları tarihe inanıyor musun? Ya insanlar el ve dil birliği etti de seni kandırmak için birtakım masallar uydurduysa... (N. F. KISAKÜREK / Aynadaki Yalanlar)