Samanyolu’ndaki "tatooine" bilmecesi: Çift yıldızlı gezegenler neden bu kadar nadir?
Bilim kurgu dünyasının efsanevi yapımı Star Wars’ta Luke Skywalker’ın iki güneşli batan güneşi izlediği o sahne, artık sadece hayal ürünü değil. Gökbilimciler, galaksimizde iki yıldız etrafında dönen gerçek "Tatooine" gezegenlerinin varlığını biliyor. Ancak ortada büyük bir sorun var: Bu gezegenlerin sayısı, matematiksel tahminlerin çok altında.
Yeni bir araştırma, bu gizemin arkasında Albert Einstein'ın Genel Görelilik Teorisi'nin yattığını öne sürüyor. Normal şartlarda, tek yıldızlı sistemlerin %10'unda gezegen bulunurken, bilinen 3.000 çift yıldız sisteminde sadece 14 gezegen tespit edilebildiği belirtiliyor.
EİNSTEİN'IN ETKİSİ: GEZEGENLER NEREYE KAYBOLUYOR?
California ve Beyrut Amerikan Üniversitesi'nden araştırmacılar, çift yıldızların birbirine uyguladığı kütleçekim kuvvetinin, çevredeki gezegenlerin yörüngesini bozduğunu keşfetti. Yıldızlar birbirine yaklaştıkça, genel görelilik yasaları uyarınca yörüngesel bir "yalpalama" (presesyon) meydana geliyor. Eğer bu yalpalama hızı gezegenin yörüngesiyle rezonansa girerse, gezegenin yolu aşırı derecede esniyor.
Sonuç ise dramatik: Gezegen ya yıldızlara çok yaklaşıp parçalanıyor ya da sistemin dışına, karanlık uzaya fırlatılıyor. Özellikle bir haftadan kısa sürede birbirinin etrafında dönen "dar" ikili sistemlerde, bu yıkıcı etkinin çok daha yaygın olduğu düşünülüyor.
Bu bulgular, galakside aslında binlerce Tatooine olabileceğini ancak mevcut gözlem yöntemlerimizin onları bulmakta yetersiz kaldığını gösteriyor.