Azerbaycan’a 1891’de düşen meteorun sırrı çözüldü: Meğer Merkür’ün ikiziymiş!
Bilim insanları, Güneş Sistemi’nin en küçük ve gizemli gezegeni Merkür’ün oluşum sürecini anlamak için sıra dışı bir yönteme başvurdu. Rice Üniversitesi’nden araştırmacılar, Dünya’daki kayaç yapısından tamamen farklı olan Merkür’ün yüzeyini laboratuvar ortamında yeniden "pişirdi".
Merkür, Dünya'nın aksine demir bakımından fakir, ancak kükürt bakımından oldukça zengin bir kabuğa sahip. Bu benzersiz yapıyı incelemek için araştırmacılar, 1891'de Azerbaycan'a düşen ve kimyasal olarak Merkür'e çok benzeyen Indarch meteoritini temel aldı. Laboratuvarda yüksek basınç ve sıcaklık altında oluşturulan yapay Merkür kayaları, gezegenin evrimine dair çarpıcı sonuçlar ortaya koydu.
KÜKÜRT: MERKÜR'ÜN OKSİJENİ
Araştırmanın en önemli bulgusu, kükürtün Merkür için taşıdığı kritik önem oldu. Dünya gibi gezegenlerde kükürt demirle bağ kurarken, Merkür'de demir azlığı nedeniyle kükürt; magnezyum ve kalsiyum gibi elementlerle bağ kuruyor. Bu durum, Dünya'da oksijenin üstlendiği yapı taşı rolünün Merkür'de kükürt tarafından üstlenildiğini gösteriyor.
DÜŞÜK ERİME NOKTASI VE UZUN VOLKANİK AKTİVİTE
Kükürt bazlı bu yapılar, oksijen bazlı olanlara göre daha düşük sıcaklıklarda eriyor. Bu da Merkür'ün magmatik faaliyetlerinin beklenenden çok daha uzun süre devam ettiğini kanıtlıyor. Geochemical Perspectives Letters'da yayımlanan çalışma, Merkür'ü anlamak için Dünya merkezli modellerin ötesine geçmemiz gerektiğini bir kez daha hatırlatıyor.