EMRE AKÖZ

SAĞDA solda yazılar çıkıyor: "Sanat, hayatımızdan çekiliyor, onun yerini dandik popkültür nesneleri alıyor." Tartışılacak bir yargı bu. Ama şu kesin: 'Sanat' kelimesi birçok alanda kullanılıyor. Örneğin Aria reklamlarında epeydir "İletişim sanattır" denilmekte. Tam buna alışıyorduk ki... Geçen gün Bağdat Caddesi'nde yürürken sadece çikolata satan bir dükkânın vitrininde şu sözü okuduk: "Çikolata bir sanattır." Yürümeye devam ettik. Uzaktan Nedim Saban'ın dükkânı göründü. Biliyorsunuz İzmir kökenli süt tatlıcısı 'Bolulu Hasan Usta' ile yollarını ayıran Saban, dükkânlarına 'Tombak' adını verdi. Peki onun sloganı ne? Sıkı durun: "Tatlı sanattır." Bitmedi! İnternete şöyle bir baktım: Aşçılığın, Kuran okumanın, anneliğin, matematiğin, ölüme gitmenin, mis gibi kokmanın, çocuk yetiştirmenin, kendini bilmenin, diş hekimliğinin, zayıflamanın, susmanın, ayaklanmanın hatta seksin dahi sanat olduğu söyleniyor. Soru: Her şeyin sanat olduğu, sanat kabul edildiği ya da sanatlaştırıldığı bir çağda sanat nedir Allah aşkına?