EMRE AKÖZ

1980'lerde Alman Milli Takımı ve Hamburg'ta oynayan Horst Hrubesch adlı bir futbolcu vardı. Kamyon gibi bir adamdı. Yırtıcı. Güçlü. Tekmeye kafasını sokan cinsten... Ben ona (nedense?) 'Kot Kafa' derdim. Golü kim attı? Kot kafa Hrubesch!
Jupp Derwall'in '<ı>Futbol Basit Bir Oyun Değildir' (İş Bankası Yay.) adlı anılarını okurken Hrubesch ile ilgili çok ilginç bir anekdota rastladım. Haziran 1980. Avrupa Şampiyonası için Alman Milli Takımı Roma'ya gelir. Hamburg kupa finalinde Nottingham Forest'a yenildiği için yorgun Hrubesch'in morali bozuktur. Derwall onu Çekoslovakya maçının kadrosuna almaz. Bir ara Hrubesch, hocanın yanına gelip 2 saat kente inmek üzere izin ister.
Derwall de bu dürüst futbolcuya izin verir. Bir süre sonra Hrubesch yine izin ister: "Lütfen hocam, benim için çok önemli" der. Tuhaf bir durumdur. Derwall yine izin verir. O arada Hollanda maçı 3-2 kazanılmış ama Hrubesch gol atamamıştır. Derken aynı sahne tekrarlanır. Hrubesch yine Derwall'in karşısına dikilir. Kampı bırakıp kente inmek istemektedir. Utana sıkıla, "Ne olur, bir saatçik... Kesinlikle gecikmeyeceğim" der. Derwall'in sabrı taşmaktadır. Ama yine izin verir.
Bir saat geçer. Derwall otelin kapısında Hrubesch'i beklemeye başlar. Bir süre sonra bizim Kot Kafa görünür. O sıkıntılı, dertli, yorgun futbolcu gitmiştir. Yüzü gülmektedir.
Daha kapıya ulaşmadan, uzaktan Derwall'e seslenir: "Gördüm onu hocam. Papa'yı gördüm. Hem de yakından." Meğer Hrubesch'in derdi Roma'ya inip Papa'yı canlı görmektir. Bunu nihayet başarmıştır. Mutlu, memnun ve müteşekkirdir. Hrubesh final maçına çıkar. Almanlar, Belçika'yı 2-1 yenerek kupayı alırlar. İki golü de Hrubesch atmıştır. Derwall'in anıları sadece futbol değil insan ilişkileri açısından da derslerle dolu.