EMRE AKÖZ

Hadi biraz da güzel şeylerden söz edelim. İstanbul'un Anadolu yakasında oturup da Rumeli yakasında çalışanlar, yakın tarihlere kadar 'yemek olayını' karşıda hallederdi.
Örneğin... İşten çıkan karı koca bir lokantaya giderler. Yemeklerini yerler. Ondan sonra yatmaya Anadolu yakasına geçerlerdi. Çünkü hem doğru dürüst lokanta azdı, hem de çeşit fazla değildi. Artık durum değişiyor.
Geçenlerde, bir arkadaşın tavsiyesiyle, Koşuyolu'ndaki 'Trattoria da Rosario' adlı İtalyan lokantasına gittik. Validebağ Sanatoryum ve Öğretmenler Hastanesi'nin hemen karşısında, Kalfaçeşme sokağında, ışıklardan aşağıya inerken sağda. Ağaçların arasına gizlenmiş, nispeten küçük, şirin bir loktanta.
Her zamanki gibi sıradan müşteri olarak masaya oturduk. Ne yedikse güzeldi. Hele sarımsaklı ekmek ve karabiberli bresaola nefisti. Servis gayet iyiydi. Fiyatlar ise ne ucuzdu, ne de pahalı. Emsalleri kadar.
Diğer masalardan kopup gelen kelimeler, cümleler ve kapının önündeki otomobiller şunu gösteriyordu: Rumeli yakasında çalışanlar, köprü çıkışına yakın, park derdi olmayan bu restoranı tercih ediyor. Doğma büyüme bir Kadıköylü olarak hoşuma gitti.