EMRE AKÖZ

Uluslararası İstanbul Caz Festivali'ndeki Charlie Haden konseri tuhafıma gitmişti: Usta basçı, Küba kökenli piyanist Gonzalo Rubalcaba ve arkadaşlarıyla birlikte çalıyordu. Tuhaflık ise şuradaydı: Caz dedin mi biraz hareket filan olur. Biz ise oturduk; kıpırdamadan, coşmadan dinledik ve konser bitti. Hatta sıkılıp gidenler oldu.
'<ı>Bu <ı>ne <ı>biçim <ı>caz <ı>konseri' diye düşünürken... Uyandım: Biz aslında bir 'klasik müzik' konseri dinlemiştik! Şöyle: Modern Jazz Quartet'ten Jacques Loussier'ye birçok cazcının, klasik parçaları (özellikle de Bach'ınkileri) yorumlamasına alışmıştık.
Charlie Haden ve arkadaşları ise cazı, 'klasik müzik' gibi yorumluyor: Olağanüstü bir performans, ciddiyet, ölçülülük, sakinlik, hatta 'dakiklik'.
Meraklısına, grubun Türkiye'de de satılan '<ı>Land <ı>of <ı>the <ı>Sun' albümünü öneririm.