EMRE AKÖZ
Edebiyat emekli mi oluyor?
Bu hafta da cuma yazılarını kültürsanat konularına ayırdık. Gelin biraz hayatedebiyat ilişkisinden söz edelim.
Geçenlerde reklamcı Serdar Erener'in itirazını buraya almıştım: " <ı>Neden <ı>ünlülere <ı>hep <ı>en <ı>son <ı>hangi <ı>'romanı' <ı>okuduğu <ı>soruluyor <ı>da, <ı>son <ı>okuduğu <ı>araştırma, <ı>inceleme <ı>vb. <ı>kitabı <ı>sorulmuyor? " Yazdık geçtik ama bu yabana atılacak bir itiraz değildi. Çünkü ünlülere o soruyu yöneltenlerin zihninde şöyle bir varsayım var: " <ı>Edebiyat <ı>okuyan <ı>bir <ı>kişi, <ı>kendisini <ı>ve <ı>hayatı <ı>daha <ı>iyi <ı>kavrar. " Bu varsayım belki eskiden geçerliydi. Peki ya şimdi?
Nobel ödüllü, ' Sir' unvanlı, Hint kökenli İngiliz yazar V.S. Naipaul bakın ne diyor: " <ı>Günümüzün <ı>karmaşık <ı>meselelerini <ı>anlamakta <ı>edebiyat <ı>yetersiz <ı>kalıyor. " Batılı editörler de bunun farkında. Birçok dergiler artık eskisi gibi öykü yayınlamıyor. Tabii ki ' Da Vinci Şifresi' gibi hala çok satan romanlar var. Ancak sayıları giderek azalıyor.
Esas ilgiyi haberler, gerçekçi yorumlar, değişen gündelik hayatı anlatan araştırmalar çekiyor. Yayıncılar " <ı>Edebiyat <ı>harici <ı>kitapları <ı>çok <ı>daha <ı>rahat <ı>pazarlıyoruz " diyor. Neticede, ' <ı>Vidanın <ı>ve <ı>Tornavidanın <ı>Doğal <ı>Tarihi' ya da ' <ı>Sıfır: <ı>Tehlikeli <ı>Bir <ı>Fikrin <ı>Biyografisi' gibi bir kitap yazan köşeyi daha rahat dönüyor! Acaba Türkiye'de de benzeri bir durum var mı? Son yıllarda kaç tane ' roman gibi roman' okudunuz? Görkemli anlatılara ne oldu?
Ayrıntılar için lütfen tıklayın.