EMRE AKÖZ

Meslektaşımız Devrim Sevimay, ' <ı>Cumhuriyet <ı>Dönemi <ı>Türk <ı>Eğlence <ı>Kültürü' adlı kitabıyla geçenlerde ' <ı>Sedat <ı>Simavi <ı>Sosyal <ı>Bilimler <ı>Ödülü'nü kazanan Doç. Nebi Özdemir'e soruyor: "... kentlinin de ağzında şu cümle var: 'Bir ara yemek yiyelim.' Bunu modern hayatın bir varolma biçimi olarak kabul edebilir miyiz?" Özdemir şöyle cevap veriyor: "Orada yemek bahanedir. İstenen şey konuşmaktır; sadece bir süreliğine de olsa durmak ve gönül ferahlatmaktır." ( <ı>Vatan, <ı>26 <ı>Aralık )

***
Bence Nebi Özdemir'in bu yorumu gerçeği yansıtmıyor. Çünkü...
Önce soralım: Kim kime, ' <ı>Bir <ı>ara <ı>yemek <ı>yiyelim' diyor? Bunlar ' <ı>arkadaş' olacak, özellikle çalıştıkları sektör hakkında ' <ı>dedikodu' yapacak kadar birbirine yakın... Ancak ' <ı>dost' denemeyecek kadar ' <ı>uzak' kişilerdir.
'Bir ara yemek yiyelim' diyen kişi, ötekine aralarındaki sınırlı samimiyeti, ' <ı>teklifli' ilişkiyi ifade etmektedir. Yani satır aralarında, " <ı>Pek <ı>görüşmüyoruz <ı>ama <ı>'icabında' <ı>yemek <ı>yiyecek <ı>kadar <ı>da <ı>birbirimize <ı>yakınız, <ı>irtibatı <ı>koparmayalım " demekte.
İzlenimlerime göre böyle konuşan insanlar <ı>nadiren bir araya geliyor (mesela ' <ı>somut' bir iş teklifini görüşmek ya da bir şeyleri danışmak için...)
Dikkat edin: Bir taraf, 'bir ara yemek yiyelim' dediğinde asla hemen, oracıkta bir randevulaşma olmaz. Yıllar geçer ama onlar buluşmaz. Niye? Çünkü kastedilen, gerçek bir <ı>yemek <ı>muhabbeti, amaçlanan da Özdemir'in sandığı gibi ' <ı>gönül <ı>ferahlatmak' değildir.
Öte yandan 'dost' olanlar bu cümleyi zaten kullanmıyor çünkü onlar bir fırsatını bulduklarında zaten bir araya geliyorlar.
Bir veri daha: ABD'deki araştırmalar, en çok ' yemek-randevu iptalinin' dostlar arasında yapıldığını gösteriyor. Çünkü taraflar gerçekten dost olduğu için, bir taraf son dakikada ' <ı>gelemiyorum' dediğinde, diğeri küsmüyor.