EMRE AKÖZ

Yarın 18 Mart . 1915'teki Çanakkale Savaşı'nı anacağız. TV'de bir sürü program yayınlanacak... Köşe yazarları konuya değinecek. Bu programları izlerken ya da yazıları okurken aşağıdaki noktaları akılda tutun:
* Sık sık " <ı>250 <ı>bin <ı>şehit <ı>verdik " denecek. Doğru değildir. Genelkurmay'ın verilerine göre Türk tarafının toplam zayiatı şu şekildedir: 66.262 şehit, 97.916 yaralı, 2000 esir.
Şehit sayısının 'az' olması bu savaşın önemini asla azaltmaz.
* Emperyalist ülkelerin ' <ı>biz <ı>mazlumlara' saldırdığı söylenecek. İnanmayın. Mazlum filan değildik. Osmanlı İmparatorluğu'nu yönetenler I. Dünya Savaşı'na ( <ı>1914-1918 ) ayıla bayıla girdi. Savaş kazanıldığı takdirde yıkılmakta olan imparatorluğu toparlayacaklarını umuyorlardı. Yani İngiltere ve Fransa emperyalist ise Osmanlı da (bu 'biz' oluyoruz) emperyalistti ya da olmanın hayallerini kuruyordu.
* Mustafa Kemal'in bu savaştaki rolü öyle bir anlatılacak ki... Sanki ' <ı>o <ı>olmasaydı <ı>savaş <ı>kaybedilecekti' gibi bir anlam çıkacak. İnanmayın. Elbette Mustafa Kemal'in yıldızı Çanakkale'de parlamıştır ama o sadece bir albaydı. Oradaki Osmanlı ordusunun komutanı, bir Türk değil, Alman general, Liman von Sanders Paşa idi. Mustafa Kemal'i ' Anafartalar Grubu Komutanlığı'na atayan da odur.
Size ' <ı>hamaset <ı>edebiyatı' yapmayan, güvenilir bir kitap tavsiye edeyim: Uzun yıllardır Çanakkale Savaşı'nı inceleyen gazeteci Gürsel Göncü ile eski subay Şahin Aldoğan'ın yazdığı '<ı>Siperin <ı>Ardı <ı>Vatan' (MB Yayınevi).