EMRE AKÖZ

Hugh Pope uzun yıllardır ülkemizde yaşayan bir İngiliz gazeteci. Şu sıralar Wall Street Journal'ın Türkiye temsilcisi. Hugh Pope, yeni çevrilen ' <ı>Evladı <ı>Fatihan: <ı>Türki <ı>Dünyanın <ı>Yükselişi' ( <ı>Sons <ı>of <ı>the <ı>Conquerors: <ı>The <ı>Rise <ı>of <ı>the <ı>Turkic <ı>World ) adlı kitabı 2005'te yayınlanmıştı.
Pope sadece Türkiye'ye değil tüm Türk alemine ' serin kanlı bir sempati' ile bakıyor.
Türklerin toplu olarak yaşadığı tüm ülkeleri gezen, bin bir anekdot biriktiren Pope, bakın Türklerin ortak özelliklerini nasıl sıralamış:
- "Açık sözlülük, aileye sadakat, korkusuzluk, risk alma eğilimi, büyüklere aşırı saygı, plan yapmaktan haz etmeme, acıya dayanıklılık, hataları kabulden veya özür dilemekten kaçınma, liderlerle aşknefret ilişkisi ve önderlik etmeye yatkınlık... Misafirperverliğin yanı sıra misafirden faydalanma isteği, cahilce gurur, bir yandan otoriter yönetime eğilim ama öte yandan hayatta haz ve kazancın ancak kanuna uymamakla elde edilebileceğine inanç ve aşağılık duygusu." ( <ı>Vatan <ı>Kitap eki).
Pope'un kitabını henüz alamadım. Şu sıralar elimde tarihçi Prof. İlber Ortaylı'nın nehir-söyleşisi (' <ı>Zaman <ı>Kaybolmaz') var. Ortaylı, Türklerle ilgili sürüyle saptama-gözlem yapıyor. Bunlardan biri de harita eğitimindeki büyük eksiklik. "Ne ailede, ne de okulda gence harita kullanımı öğretiliyor" diyor Ortaylı. Yani Girit'in ne zaman fethedildiğini ezberden biliyor ama " <ı>Bu <ı>ada <ı>Akdeniz <ı>'in <ı>neresinde, <ı>kabaca <ı>çizsene " deyince apışıp kalıyor.
Biz böyleyiz işte!