EMRE AKÖZ

Gazete okurları arasında bir '<ı>test' yapılsa, <ı>gündemi sadece Hürriyet'ten takip edenler son sıralarda yer alır.
Halbuki iyi para kazandığı için bu gazetenin geniş bir haber ağı var.
Ayrıca bürokrasiye hep yakın durduğu için devlet içinden bolca haber gelir Hürriyet'e.
(Hoş bazen, <ı>utanç <ı>verici bir biçimde <ı>kullanılır ve <ı>kandırılır ama olacak o kadar.)
Ancak, diğer haber kaynaklarına başvurmayan Hürriyet okurları, son dönemde fena halde geri kaldı.
Olan biteni anlamadan koca bir yılı geride bıraktılar.
Niye böyle oldu?
Çünkü gazeteleri '<ı>maymunlaşmıştı'. Yani Ergenekon gibi, cumhuriyet tarihinin en çarpıcı soruşturması sürerken, Hürriyet "<ı>görmüyorum, <ı>duymuyorum, <ı>konuşmuyorum" pozisyonundaydı.
Her konuda fikri olan köşe yazarları, Ergenekon meselesini görmemek için bin takla atıyordu.
Hürriyet'in manşetleri "<ı>Kadehle <ı>içki <ı>satışı <ı>yasaklanıyor" gibi yalan haberlerle dolduruluyordu.
Mızrak çuvala sığmaz hale geldiğinde, yani Ergenekon'u görmemek mümkün olmadığında ise ikinci fasla geçtiler: Fareleştiler.
Ergenekon haberlerini '<ı>tırtıklamaya', yani karalamaya çalıştılar. Bu çaba da fayda etmeyince seçimlerden beri demediklerini bırakmadıkları Başbakan Erdoğan'dan aman dilediler.
Yani, çoktan tahmin ettiğimiz gibi, artık 'dansözlük' safhasına geçtiler.
Hürriyet okurunun halini düşünebiliyor musunuz?
"<ı>Ne <ı>tuhaf <ı>bir <ı>durum" diyordur başı dönen, aklı karışan okur, "<ı>düne <ı>kadar <ı>Başbakan <ı>bizim <ı>gazetenin <ı>boy <ı>hedefiydi, <ı>şimdi <ı>birinci <ı>sayfanın <ı>yıldızı <ı>oldu."
Ancak bu tip olaylar asla "<ı>birinci <ı>sayfa <ı>politikasının" değişmesiyle bitmez.
Bir yıl boyunca Ergenekon hakkında susmuş ama mesela "<ı>laiklik <ı>elden <ı>gidiyor, <ı>şeriat <ı>geliyor" diye atıp tutmuş köşe yazarlarına yeniden ayar vermek gerekir.
Peki ayar nasıl verilir?
Emin Çölaşan, Hürriyet'ten çıkarıldığında bu işin nasıl yapıldığını öğrenmiştik.
Şimdi de sırada Bekir Coşkun var. Sansürle ilgili dünkü yazısını okumalısınız.
Belli ki Emin Çölaşan'a yapılan ona da yapılmış:
"Aman Bekirciğim, etme eyleme" denmiş, "ne olur Tayyip'e fazla giydirme, bak tam aramızı düzeltme aşamasındayız, hem sonra biliyorsun patronun şu İddaa işi filan da var. Anla artık."

***
Emin Çölaşan işten çıkarıldığında gözler Bekir Coşkun'a dönmüştü. O ne yapacaktı?
"<ı>Biz <ı>bir <ı>kayıktaydık. <ı>Kürek <ı>arkadaşımı <ı>dalgalar <ı>aldı" diye başladığı <ı>16 <ı>Ağustos <ı>2007 tarihli yazısını şöyle bağlamıştı:
"<ı>Ne <ı>yapmalıyım. <ı>Asılsam <ı>mı <ı>küreklere? <ı>Avuçlarım <ı>kanasa <ı>da, <ı>hırsımdan <ı>ağlasam <ı>da, <ı>o <ı>yere <ı>doğru <ı>tek <ı>başıma <ı>kalsam <ı>dahi <ı>çekmeli <ı>miyim <ı>kürekleri? <ı>Yoksa, <ı>vaz <ı>mı <ı>geçsem <ı>kürek <ı>çekmekten?"
Aslında boş laflardı onlar.
Çünkü Hürriyet <ı>tam <ı>o <ı>dönemde hükümet karşıtı kampanyaya başladığı için, Bekir Coşkun'un vazgeçmesi filan gerekmiyordu.
Bir yıl kadar kafasına göre kürek çekti. Başbakandan fırça yediği için, Gazeteciler Cemiyeti'nden ödül bile kazandı. (Geçelim o maskaralığı.)
Ama artık hava değişiyor. Hürriyet'in birinci sayfasında başlayan dalgalanma iç sayfalara da yansıyacak. Bakalım kayıkçı ne yapacak?