EMRE AKÖZ

Yaklaşık 15 yıldır Türkiye'ye ilişkin analizlerimde ve siyasi fikirlerimde köklü bir değişiklik olmadı. Bazı temel ilkeleri savunmaya çalışıyorum ( <ı>demokrasi, <ı>insan <ı>hakları, <ı>hukukun <ı>üstünlüğü, vb.)
<ı>Kasım <ı>2002'de iktidara geldiğinde, AKP benim açımdan fazla bir şey ifade etmiyordu. Çünkü asıl önemlisi ne yapacağıydı.
İki gelişme öne çıktı:
1) Başbakan Erdoğan ve arkadaşları, yukarıda saydığım ilkelerin hayata geçmesi için elzem olan <ı>Avrupa <ı>Birliği sürecine dört elle sarıldı.
2) Kısaca ' <ı>Kemalistler' diyeceğim ' <ı>ulusalcı-laikçi-devletçi <ı>cephe', dönemin Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer öncülüğünde karşı atağa geçti.
AB yolunda ilerledikleri için AKP'yi destekledim.
AB değerlerine düşman oldukları için de Kemalistlere karşı çıktım.
Kabaca ifade edersek: AKP'ye desteğimin yüzde 50'si ' <ı>doğrudan' ( <ı>AB <ı>vesilesiyle ), diğer yüzde 50'si ise ' <ı>dolaylıydı' ( <ı>Kemalistler <ı>yüzünden .)

***
Gelelim bugüne.
* İlk yüzde 50'lik bölüm neredeyse <ı>sıfırlanmış durumda. Çünkü AB yolunda uzun süredir kayda değer bir ilerleme yok.
( Dikkat: Mesele AB'ye girmek değil, o ilkelerin Türkiye'de uygulanması.)
* Diğer yüzde 50 ise <ı>yarıya inmiş durumda. Çünkü Kemalist salvolar devam ederken, kapatma davasıyla <ı>ölümü <ı>gösterip <ı>sıtmaya <ı>razı <ı>edilmiş, cephenin sıklet merkeziyle aynı mevzie girmiş bir Tayyip Erdoğan imajı karşımda.
Yoksa ben mi yanlış görüyorum?