EMRE AKÖZ

Geçen gün, bir uçak kazasının nedeni hakkında olur olmaz ahkâm kesmenin büyük hata olduğunu yazmıştım. Bakın bu konuda bir okurumuz ne diyor:
"Emre Aköz'le ortak bir noktanız var', deseydi biri muhtemelen bunu kendime yapılmış bir hakaret kabul eder, o kişi ile arkadaşlığımı bitirirdim. National Geographic'teki ' Uçak Kazası Raporu' adlı belgesel tek ortak noktamız sanırım. Buradan da en okumuşundan, en kelli felli köşe yazarlarına kadar cehaletimizin ne boyutta olduğunu anlayabilirsiniz işte. Bu halk düşmanlığı değildir. Okumuyoruz, izlemiyoruz, bilmiyoruz. İş ahkâm kesmeye gelince mangalda kül bırakmıyoruz. Türk milletinin yüzde 70'i aptaldır; değilse bile kör cahildir. Düşen tek Concorde'un düşüş nedeninin ondan önce havalanan uçaktan düşen bir parça olduğunu, bu parçanın Concorde'un lastiğini patlattığını, kopan lastik parçalarının yakıt tankını deldiğini ama hâlâ daha bu yakıtın alev alması için bir kıvılcıma gerek olduğunu, bu kıvılcımın da başka bir parçanın elektrik kablosunu keserek ortaya çıktığını kim biliyor? Ama sorsan, herkes uzman... Halkımızın yarısı da siyaset uzmanı. Yüzde 47'den biliyorum!"

***

Bir noktaya değinmekte yarar var: Uçak kazalarının nedenini anlamak uzmanlık ve çalışma gerektirir.
Demokratik süreçlerin temeli olan oy vermek ise bir uzmanlık konusu değildir:
1) Siyaset alanında uzman (tecrübeli) sayabileceğimiz ama çizgileri zıt kişiler olabilir. ( İsmet İnönü ile Celal Bayar ; Süleyman Demirel ile Bülent Ecevit gibi.)
2) Uzmanlar, meslek olarak da zıt çizgilere oy atabilir. Mesela ABD'deki bir petrol mühendisi ile bilgisayar programcısının siyasi tercihleri birbirine hiç uymayabilir. İlki Cumhuriyetçileri, ikincisi Demokratları destekleyebilir.
İşin esası şudur: Siyasetçinin herhangi bir konuda uzman olması gerekmez. Ondan beklenen, kendi siyasi çizgisi dahilinde, uzmanları (bürokratları) iyi yönetmesidir.