SAVAŞ AY

ÜST kat komşumuzun oğlu İstanbul Lisesi öğrencisi. Fişek gibi bir çocuk. Gözlerinden zekâ, inanç ve umut fışkırıyor keratanın. Geçen gün geldi öyle bir haber verdi ki, son zamanlarda duyduğum en güzel, en iç açıcı, en 'ohh be' dedirtici haberdi o. Okulların yakutu Yakında... Çok yakında. Yani İstanbul Lisesi'nin kuruluşunun 120. yıldönümü etkinlikleri arasında muhteşem bir olayı, "Liselerarası Kısa Film Yarışması"nı gerçekleştireceklermiş. Bu tarihi, bu yakut taşı değerinde eğitim kurumumuzun sinema kulübü düzenleyecekmiş bu yarışmayı. Dalıver gitsin!.. Heyecandan pırpır eden yüreğiyle ve ağzını doldura doldura şöyle anlatıyor bizim oğlan: "Savaş Abi. Bi kere acayip güzel bir slogan bulduk. 'Türk Sineması'nın Geleceği Aranıyor'... Nasıl ama?.." Sonra yine bir çırpıda döküyor ağzından cümleleri: "Bizim gibi bu işe sevdalı gençler, hani daha lise çağında bile sinemaya dalıversinler istedik. Bunu gelenekselleştirmek istiyoruz. Ama bu yıl ilk olacağı için sadece İstanbul'daki liseleri katabiliyoruz yarışa. Kendine güvenen gelecek, girecek. Acayip ünlüler!.. Sen sinemayı seversin Savaş Abi. Yap bize bir iyilik de köşene "http//sinema. istanbullisesi.com" adresini yaz. Dileyen 1 Nisan 2004 tarihine kadar ön kayıt yaptırsın. Detayları da bizden öğrensin. Konu sınırlaması yok. En fazla 15 dakikalık, kurmaca türünde filmlerle katılabilecek herkes. 21 Mayıs 2004'e kadar teslimat yapmaları lazım ama. Nisanın ilk haftasında acayip tanınmış isimler gelip eğitim de verecek bize... Az şey mi?.. Herkes şarkı söyleyip futbol oynamak istiyor sanıyoruz ya, işte bu afacanların "sinema" diye tutturması bu yüzden çok sevindirik etti beni. Nasıl etmesin ki, bacak kadar velet sandığın adamlar çıkacak: "motooor!" diyecek kameralara. Az şey mi bu?..