SAVAŞ AY

SÖz konusu olayın mağduru olduğu iddia edilen çocukların babasıyla görüştüm dün. Şaşırdım kaldım. Çünkü çocukların yine aynı yurda götürüldüğünü söylüyor ve bakın neler anlatıyordu:
"Savaş abi şu an il müdürleri de burada, ben de buradayım. Tekrar Küçükyalı Çocuk Yuvası'na çocukları aldılar, getirdiler. Teslim edildi, teslim kağıtlarını aldılar, memur arkadaşlar gitti. Bizi ifadeye çağırmadılar, hiçbir şekilde mahkeme görmedik. Savcılıkta çocukların görüntülenmemesi için; gazeteciler geldi diye; "alın, götürün, yuvaya teslim edin" denildi. Buraya geldik, elimde dilekçemle kaldım, veremedim.
Aynı yere geldik
S.A: İfadeyi kimden aldılar peki?
BABA: İfadeyi hiç kimseden almadılar. Aynı apar topar gittik Kartal'a, apar topar da geri geldik. Biraz oturduk orada hiçbir şey yapmadan geldik.
S.A: Kim teslim aldı çocukları?
BABA: Aynı müdire hanım aldı. Bunca olaylardan sonra, çocuğum işkence gördükten sonra, tecavüze kalkışıldıktan sonra aynı yere geriye geliyor. Benim aklım almıyor yani biz böyle bir şey görmedik. Nasıl olur böyle bir şey? Vali muavinimiz Mehmet Bey bize böyle dememişti. Şişli Etfal Hastanesi'nde konuşurken "bizzat kendim ilgileneceğim" dedi Mehmet bey. "Bir sorunun olursa bana geleceksin" demişti. Ama onun dediklerinin hiçbiri olmuyor ki. Yine geldik buraya. Savaş abi ben bu gece buradayım çocuklarımı almadan gitmeyeceğim. Buradaki görevliler beni dövmeye kalkıyor. Darlanırsam ben burada çocuk bırakmam Savaş abi. Yani eğer beni kapı dışarı edip çocuklarımı burada bırakırlarsa öleyim daha iyi abi...
Yarım aklım bile
Ben uzman değilim. Bu işlerde çizmeden yukarı çıkmayı istemem. Ama şu travmatik süreçten geçen çocukların yine aynı mekâna, aynı çocukların arasına götürülmesi benim yarım aklıma sığmıyor. Özel bir yerde özel bir rehabilitasyona alınmaları daha uygun olmaz mıydı? Yanıtı yetkililer verir her halde. Bekliyorum...