HAŞMET BABAOĞLU

Medya Dünya Kupası'nın tadını kaçıran rahatsızlığın adını koydu: Vuvuzela işkencesi...
Nedir vuvuzela?
Güney Afrika'ya özgü bir borazan. Toplu gösterilerde ve maçlarda hiç durmaksızın üfleniyor.
Üzerinde ne bir delik var, ne de tonlamayı belirleyen bir manivela. Üfleyenin ciğerine kalmış her şey!
Kimine göre sinek vızıltısına benziyor, kimine göre arı kovanı gürültüsünü andırıyor, Afrikalılar fil sesine benzetiyor.
Ama daha ilk maçtan başlayarak ortalık karıştı.
O kadar ki, vuvuzela'nın yasaklanması istendi. Güney Afrika bu isteğe şiddetle karşı çıktı ve FIFA Başkanı da buna izin vermedi.

***
E doğrusu, televizyondan maç izleyen için bile bazen rahatsız edici oluyor vuvuzela sesi.
Ama bana göre esas sorun seste değil...
Sahada olup bitenlerle tribün arasındaki bağın kaybolması çok tatsız! Ne takım desteği anlaşılıyor ne de pozisyonlara göre tribünün tepkisi anlaşılabiliyor.
Yine de televizyon görüntülerine bakıyorum da, sanki medyada kopan vuvuzela şamatasında palavra bir yan var gibi.. Çünkü sadece Afrikalılar değil, oraya gelmiş Hollandalılar, Brezilyalılar, Koreliler de keyifle vuvuzela üflüyor. Belli ki, neşeli bir alet bu.
***
Gelelim...
İşin arka yüzüne...
Gerçek şu ki, vuvuzela hepimizin içindeki sömürgeciyi uyandırdı.
Uygar bulmadığımız bir sese isyan ediyoruz.
İnternet sitelerindeki vuvuzela tepkilerine bakın, şaşacaksınız!
Irkçı, sömürgeci bir bakış esprilerin arkasına sığınmaya çalışıyor: "Irk ayrımı yüzünden size sempatim vardı, sizi bir şey sanıyordum, meğer insan değilmişsiniz, kafamızı ütülediniz be yamyamlar!"
Bir okur yorumu gördüm gazetelerden birinin internet sitesinde...
Şöyle diyordu: "Size Dünya Kupası düzenletenlerin kafasına...
Köle geldiniz, keşke köle gitseydiniz!" Öyledir, dalgacılık ve geyik muhabbeti zihnin arkasındaki çirkinlikleri saklayamaz!
Şurası kesin...
Ne o ne şu takım, bu Dünya Kupası'nın olayı vuvuzela'dır.