HAŞMET BABAOĞLU

"Batı'nın ikiyüzlülüğünü meydana çıkarmak diye bir şeyden bahsediyoruz hep ama daha ne kadar meydana çıkabilir ki? Hangi aklı başında insan bu konuda yanılgılara kapılmış olabilir?"
Arundhati Roy bunu söylediğinde 2000'lere henüz girmiştik...

***

Görmek isteyen için...
Batı geçmişte de, bugün de hep apaçık aslında...
Bütün halkları sömürdüler, devletleri soyup soğana çevirdiler; ırk ayrımcılığı diye bir alçaklık ürettiler...
Bugün biyolojik ve nükleer savaş şehvetlerinden söz etmeye gerek var mı?
Fakat hâlâ gençlere Batı'nın ikiyüzlülüğü diye bir şeyi kanıtlamaya çalışıyoruz...
Özgürlük ve "insan hakları" teranelerinin kanlı ellerini temizlemek için kullandıkları şampuanlar olduğunu çocuklarımıza nasıl anlatacağımız konusunda hâlâ kararsızız...
Dünya halklarının en acıklı yanı bu, bana sorarsanız...

***

"Sonsuz Adaletin Muhasebesi" adlı kitabında ne diyordu Roy?..
"Onlar hiç utanmıyorlar. Çünkü herkesten daha çok paraları var, yiyecekleri daha fazla ve bombaları çok büyük... Bana sorarsanız, bu hâllerine ikiyüzlülükten çok kibir derim."

***

Hint yazar ve aktivist Arundhati Roy'la onca yılda ayrı düştüğümüz yerler de oldu...
Lakin uzaktan uzağa ayak dirediği direniş çizgisine hep saygı duydum.
Ve geçen gün onunla ilgili bir haberi okurken yüksek sesle "Helal sana be kadın!" diye yüksek sesle haykırdığımı itiraf edeyim.
Olay şu...
Roy'un 1989 yapımı bir filmi Berlin Film Festivali'nin "klasikler" bölümüne seçilmişti.
Malum bu yıl Berlin Festivali de Almanya'nın Gazze ve İsrail saldırganlığı konusundaki rezil ve resmi tutumunu benimsedi...
Arundhati Roy bu durum karşısında daha fazla sessiz kalamayacağını belirtip filmini festivalden çekmiş ve "Gazze'deki soykırımı görmezden gelmenin iğrenç olduğunu" vurgulamış.

***

Şimdi aklıma Roy'un kendini kandırmakta ustalaşmış kitleler hakkında şunları da yazdığı geliyor: "Bence ikiyüzlüler bizleriz, bunu söylemek yanlış olmaz. Çünkü bütün bunlar karşısında ısrarlı ahlaki duruşu biz terk ettik."

***

NOT DEFTERİ
Eski fotoğraflara bakma ihtiyacını ne zaman duyarız? Şimdi bulanıklaştığında, şimdiye yüklediğimiz anlamlar geçerliliğini yitirdiğinde, şimdiyle birlikte gelecek de kestirilemez, planlanamaz hale geldiğinde.. (ÖMER. F. OYAL / Gemide Yer Yok)