MEHMET BARLAS

Gaziantep'te hem dost hem de meslektaş olan yerel "Sabah"ın yönetim kadrosu ile, "İncilipınar Antep Sofrası"nda hem yemek yedik, hem de sohbet ettik. Osman Tuzcu'nun yayın hayatına soktuğu ve oğlu Aykut Tuzcu'nun devam ettirdiği "Gaziantep Sabah", 58 yıllık bir gazete.
Genel Yayın Yönetmeni Nurgül Balcıoğlu, 20 yıllık, yüksek lisanslı bir gazeteci.
Ve Nurgül Balcıoğlu, 15 yıldır Genel Yayın Yönetmeni.
Balcıoğlu'nun 15 yıl önce yerel ve önemli bir gazetede elde ettiği genel yayın müdürlüğünü, Nurcan Akad iki yıl önce, Akşam'ın genel yayın yönetmeni olarak ulusal medyaya taşıdı.
Bu da, kadın gazeteciler için, bizim meslekteki önemli aşamaları işaret ediyor.
Gaziantep Sabah'ın Başyazarı Yaşar Özen'le sohbet ederken, birbirimizin ortak noktalarını vurgulayıp, güldük.
Yaşar Özen, İstanbul hakkında yazarken nostalji yapıyor. Tıpkı benim Antep için yazarken yaptığım gibi.
Gaziantep'te konuşmaktan, fazla yiyecek zaman bulamadık.
Ancak akşam Celal Doğan'ın konuğu olarak gittiğim "Gaziantep Tenis Kulübü"nün mutfağı, gerçekten çok iyiydi.
Son dönemdeki en lezzetli çiğ köfteyi, Tenis Kulübü'nde yedim.
"İncilipınar" ise, özellikle Antep'in kebap dışı tencere yemeklerine ağırlık veren, bir çeşit mutfak antropolojisi yapan lokanta.
Sahibi Haydar Kaya, terzi, müteahhit ve pazarlamacı... "İncilipınar Antep Mutfağı" lokantası ile, yörenin damak değerlerini korumayı amaçlamış.
Şiveydiz, yuvalama, ekşili dolma yedik. Lahmacun ise, gerçekten çok iyiydi.
Aklım, "Antep Mutfağı" denilince ilk hatırlanması gereken "İmam Çağdaş"a (Kuruluşu 1887) gitmekteydi. Ama vakit bulamadım.
Ama akşamüstü, gerçek bir Antep kurumu olan "Tahmis Kahvesi"nde (Kuruluşu 1860), odun közünde demlenmiş çay içtim.
Sanayi mahallelerini dolaştım.
Atölye çapındaki dükkanlarda, bilgisayarla ayakkabı makinelerinin üretildiğini, dev tankerlerin yapıldığını yine hayranlıkla izledim.
"Hanek" Antep dilinde "Konuşmak" anlamına gelir. Türküde "Kör olası kaynana / Kapıda hanek mi olur" denilir ya.
Ben de, ayaküstü bol bol hanekledim.