MEHMET BARLAS

Şu anda Ortadoğu'nun en büyük bilmecesi, herhalde "Lübnan'ın ordusu nerede" sorusu içinde bulunuyor. Evet... İsrail bir nevi askeri devlet. İsrail ordusunun silahları, hareket kabiliyeti, komşularının çok üstünde. Ancak bölgedeki tek ordu İsrail'e ait değil ki. Lübnan'ın da 60 bin mevcutlu, Amerikan ve Fransız yapımı silahlarla donatılmış, modern savaş araç ve gereçlerine sahip bir ordusu var.
İsrail'in Lübnan'daki askeri operasyonunu ve Lübnan'ın yakılıp yıkılmasını izlerken, sadece Hizbullah'ın direndiğini ve İsrail topraklarına misilleme yaptığını okuyoruz.
Belli ki Lübnan ordusu sınır ötesi operasyonlara göre yapılandırılmış, hareket kabiliyeti yüksek bir askeri güç değil. Ama herhangi bir ordunun " Savunma kabiliyeti "nin de olmaması, insanı şaşırtıyor. Demek yakın geçmişte yaşanan iç savaş ve hem Suriye'nin hem de İsrail'in işgali, Lübnan'da orduyu da, devleti de çökertti. Demek Lübnan'da farklılıklar üzerinde oynamayı yeğ tutan siyasetçiler, sade mesleklerini değil, ülkelerinin güvenliğini de hırslarına kurban ettiler. Demek bu şekilde "Devlet'in gücü" yerine, Hizbullah'ın gücü veya başka fraksiyonların güçleri devreye girdi. Ve bu devlet dışı güçlerin eylemleri, sonunda Lübnan'ı İsrail saldırısına hedef kıldı.
Bu tablodan alınacak dersler o kadar fazla ki.
1- Hiçbir ülke devlet otoritesi yok edildikten sonra, iç ve dış güvenliğini koruyamaz.
2- Bir devlet ordusuz olmaz. Bu ordu o devletin düşmanları için, en azından "Caydırıcı güç "tür.
3- Siyaset, ülkedeki farklılıkların değil ortak heyecanların ön plana çıkartıldığı bir meslek olmalıdır. Demokrasi kavgaların ve bölünmenin değil, bütünlüğün ve uzlaşmaların aracıdır.
Birleşmiş Milletler'in çaresizliğini, ABD'nin İsrail'e verdiği desteği, komşu Arap ülkelerinin Lübnan'ın katledilmesini tribünden izlemelerini, üzüntü içinde seyretmek durumundayız.
Ancak bu arada en trajik olan, Lübnan Devleti'nin dirençsizliği değil mi?