ATİLLA DORSAY

Son ödüller çok kimseyi şaşırtmış olmalı. SİYAD'ın <ı>Yumurta'ya verdiği ödülleri eleştirenler, İstanbul festivalinde de aynı filmin hem uluslararası bir jüri tarafından Altın Lale'ye layık görülmesi, hem de <ı>Radikal gazetesinin Halk Jürisi tarafından en iyi film seçilmesine ne derler, bilmiyorum. Ama bu çifte başarıdan sonra, en azından sinemaya bakışları üzerine biraz düşünseler iyi olur. Aynı biçimde, <ı>Beyaz Melek'in dünyanın öbür ucunda, ABD'nin yıllanmış Houston festivalinde aldığı ödül de önemli ve o da çok kişiyi şaşırtmış olmalı... Filmler böyledir işte: Yapar ve denize atarsın. Ve de, atasözümüzün dediği gibi: "Balık bilmese, Halik bilir!" (Halik: halk eden, yaratan). Çünkü her iki film de, adına sinema denen sanatın ve iletişim alanının çok farklı, ama kendi içinde saygın birer örneğidir. Sinemayı sadece tek bir alana sıkıştırmak, onun sonsuz sınırlarını daraltmak ve kişisel zevklerini tek ölçüt saymak hatasına düşenler, işte böyle şaşırmaya mahkumdurlar. Oysa bu çeşitlilik, bu farklılık sinemanın asıl güzelliğidir. Ne mutlu, sinemaya geniş bir gönül zenginliği ve hayal sonsuzluğu penceresinden bakabilenlere... Onlar, her iki başarıya da sahip çıkacak ve ikisinin de keyfini sürecektir.