ATİLLA DORSAY

04 Ekim 2008, Cumartesi

Amerikan tarzı paranoyanın zirvesi

Amerikan sinemasının paranoya özellikleri çok iyi bilinir. Özellikle sinemaseverler tarafından: Geçmişte bu alanda <ı>7 Days in May/Mayısta 7 Gün'den <ı>The Manchurian Candidate/Casuslara Karşı'ya o kadar çok film yapılmıştı ki... Son yılların en popüler TV dizilerinden <ı>24 de sanki sürekli bir paranoyaya dayalıdır: ABD'nin özellikle 11 Eylül 2001'den beri kendisini altında ezilir hissettiği uluslararası terörizme dayanan...
Elbette 11 Eylül'ün ABD'de, temelde dünyanın en güçlü devleti olmaktan gelen paranoyayı görkemli biçimde beslediği ve bu tür filmlere büyük ivme kazandırdığı da bir gerçektir.
Tüm bunlar bir yana, bu film bir yana... Çünkü, ben kendi adıma böylesine paranoyak bir filme hiç rastlamadım. Bunun yanında <ı>24 dizisi bile çocuk karalaması gibi kalır!..
İki sade vatandaşın günün birinde kendilerini uzaktan gelen bir kadın sesiyle karmakarışık bir entrikaya yönlendirilmiş olarak bulmaları...
Hayatlarının her anını, geçmişte yaşadıkları her olayı ve de tüm özelliklerini çok iyi bilen bu gizemli örgütün, aynı zamanda fiziksel olarak da her şeyi yönetme yeteneği: Örneğin geçtikleri yollardaki trafiği ve trafik ışıklarını, trenlerden uçaklara, arabalardan otobüslere her tür aracı sanki uzaktan kontrol aletiyle denetim altında tutmaları... Çarpışmaları, fiziksel şokları ve etkilerini hesaplamaları ve kahramanlarımızın onlardan sıyrık almadan kurtulmalarını sağlamaları... Ve de finalde, Amerikan başkanına ve tüm yönetim elitine yöneldiği anlaşılan incelikli bir suikasti, yine alabildiğine sofistike biçimde gerçekleştirme projeleri: Küçük bir çocuğun çaldığı trompetin devasa bir patlama sağlayacak bir etkiye yol açması...
Film belli ölçüde oyalayıcı, zihin çalıştırıcı. Ama aynı zamanda son derece yorucu. Hem entrikanın karışıklığı hem de, bir kez daha, aşırı hızlı bir tempo gerçekleştirme sevdası yüzünden... Bu da, bir kez daha, geri tepiyor ve tüm o parlak ve çok uğraşılmış aksiyon bölümleri, umulan keyfi vermiyor. Anlık biçimde tüketilen, ama hiçbir biçimde yeniden görme arzusu vermeyen ve yarına kalmayacak filmlerden biri.

KARTAL GÖZÜ * *
(Eagle Eye)
Yönetmen:
D.J. Caruso
Senaryo: John Glenn, Travis Wright, Hillary Seitz, Dan McDermott
Görüntü: Dariusz Wolski
Müzik: Brian Tyler Oyuncular: Shia LaBeouf, Michelle Monaghan, Rosario Dawson, Michael Chiklis, Anthony Mackie, Billy Bob Thornton, Ethan Embry/ UİP filmi. <ı>

Yasal Uyarı: Yayınlanan köşe yazısı/haberin tüm hakları Turkuvaz Medya Grubu’na aittir. Kaynak gösterilse veya habere aktif link verilse dahi köşe yazısı/haberin tamamı ya da bir bölümü kesinlikle kullanılamaz.
Ayrıntılar için lütfen tıklayın.
X
Sitelerimizde reklam ve pazarlama faaliyetlerinin yürütülmesi amaçları ile çerezler kullanılmaktadır.

Bu çerezler, kullanıcıların tarayıcı ve cihazlarını tanımlayarak çalışır.

İnternet sitemizin düzgün çalışması, kişiselleştirilmiş reklam deneyimi, internet sitemizi optimize edebilmemiz, ziyaret tercihlerinizi hatırlayabilmemiz için veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız.

Bu çerezlere izin vermeniz halinde sizlere özel kişiselleştirilmiş reklamlar sunabilir, sayfalarımızda sizlere daha iyi reklam deneyimi yaşatabiliriz. Bunu yaparken amacımızın size daha iyi reklam bir deneyimi sunmak olduğunu ve sizlere en iyi içerikleri sunabilmek adına elimizden gelen çabayı gösterdiğimizi ve bu noktada, reklamların maliyetlerimizi karşılamak noktasında tek gelir kalemimiz olduğunu sizlere hatırlatmak isteriz.