YAVUZ DONAT
Büyük aşk
Tevfik İleri "Kayseri Cezaevi'nde hastalanır." Hastaneye kaldırılır.
Doktor der ki "durumu iyi değil, kapı kapalı kalsın, cereyan hasta için zararlı." Ama kapı "bütün gece açık tutulur." Zira "komutan böyle uygun görmüştür."
***
Eşi ve çocukları "hasta Tevfik İleri'yi" bin bir güçlükle ziyaret edebilirler. Bu sırada bir hemşire "hastaya büyük bir ihtimam gösterir."
Ve hemen hemşire hakkında soruşturma açılır:
- Bu hastayla neden çok ilgileniyorsun?
Hemşire "savunmasını" yapar:
- Ben mesaimi bu hastaneye sattım fakat ruhumu kimseye satmadım... Hastaya özen göstermek benim insanlık görevim.
***
Tevfik İleri'nin "durumu ağırlaşır." Ankara'ya "Ankara Hastanesi'ne" yollanır.
Cahide İleri:
- Artık babamı tanıyamıyordum. Kayseri'de tükenmiş, bitmişti.
***
Ankara'da bir ay yatar.
Ve 31 Aralık 1961'de "yılbaşı gecesi" ölür. 49 yaşında.
***
"96 yaşındaki Vasfiye anne" boynumuza sarıldı:
- Yavuz bey oğlum, size bir şey söyleyeceğim.
- Buyrun?
- Bazen Tevfik'le konuşuyorum... Bazen onu evin içinde gördüğümü hissediyorum... Beni sevdiğini söylüyor, ben de onu ilk günkü gibi, büyük bir aşkla seviyorum.
Ayrıntılar için lütfen tıklayın.