YAVUZ DONAT

Laf lafı açtı, sohbet gittikçe koyulaştı.
Ve söz bir ara "Zahide'ye" geldi.
Neşet Ertaş "hep Zahide, hep Zahide" dedi:
- Bütün konserlerde en çok "Zahidem" türküsünü istiyorlar... Zahidem aşağı, Zahidem yukarı.

***

Sazı elindeydi. Ama "Zahidem" i çalıp söylemek istemedi.
Bunun üzerine "damarına" bastık.
Ona "Leyla'yı" hatırlattık. Yıllar öncesini... İlk gençlik yıllarındaki aşkını.

***

Büyük Usta "ağam" dedi:
- Dünyaya insan olarak gelip de hiç âşık olmadım diyen var mıdır acep?.. Vardır diyen yalan söyler.

***

Ve Neşet Usta "zaman tüneline girdi."
"Gençlik yıllarına" gitti. Bakalım ne çaldı, ne söyledi...

***

<ı>Kaşların <ı>kara <ı>kara <ı>amanın <ı>Leyla <ı>Leyla,
<ı>Gözlerin <ı>derde <ı>çare <ı>eyle <ı>yarim <ı>eyle,
<ı>Senin <ı>için <ı>yanarım, <ı>amanın <ı>Leyla <ı>Leyla,
<ı>Kerem <ı>misali <ı>nara <ı>böyle <ı>yarim <ı>böyle.

***

<ı>Yazımı <ı>kışa <ı>çevirdin,
<ı>Karlar <ı>yağdı <ı>başa,
<ı>Viran <ı>oldu <ı>evim <ı>yurdum,
<ı>Ne <ı>söylesem <ı>boşa <ı>Leyla.