REFİK DURBAŞ

Farkında mısınız bilmiyorum, ama son zamanlarda ne kadar kötü olaylar yaşıyoruz. Barda bir gencin boğazının kesilmesi, ardından bir başkasının daha.. Bir hiç uğruna sönen bir yıldız İsmail Hakkı Sunat. (Bizler yıldızını hiç söndürmeyecek olsak da.) İnsanların özellikle ruhlarına saldırıda bulunan kapkaççılar. Cinnet geçiren gurbetçinin eşini ve eşinin ailesini katletmesi. Ailelerin yavrularını yıkamak için(!) çamaşır makinesine atmaları, bir başkasının, Sılacığın öldüresiye dövülmesi. Banliyö trenlerinde insanların kahrolası bir telefon için hayatını kaybetmesi ya da yaralı sürdürmesi. Dört yaşında bir bebeğin başka bir bebeği, yedi yaşında bir çocuğun dokuz yaşındaki arkadaşını öldürmesi.. Stadyumda gencecik bir hayatın Beşiktaş bayrağıyla toprağa verilmesi. Bir polis memurunun o dünyalar güzeli 4 aylık eşini tanınmaz hale getirmesi.. Taciz, tecavüz davalarını inanın saymak istemiyorum, belki de en acılarından biri çünkü.
Tüm bunlar belki kişisel vakalar olarak görülebilir, ama bence toplumsal ve bizde eksik olan bir şeyler var. Varın siz buna eğitimsizlik deyin, işsizlik deyin, vicdansızlık deyin. Varın siz buna duyarsızlık deyin, ilgisizlik deyin, koltuk sevdası deyin.
B.U. (Öğrenci)- ESKİŞEHİR