YÜKSEL AYTUĞ

Arena'yı canlı olarak izleyememiştim. Ertesi gün kayıtları izlerken beynimde hep yukarıdaki cümle dönüp, duruyordu: 'Allahım nereye gidiyoruz böyle?..' Arena ekibinden iki kişi sözde dizi yapımcısı olarak gazeteye ilan vermişti. '4-7 yaş arasında dizilerde oynayacak çocuklar aranıyor' diye... Sonra da bir otelin balo salonunu kiralayıp, seçme yaptılar. Çocuklar anne babalarıyla birlikte seçmeye geldiler. Sonra mülakatlar başladı. Sözde seçiciler, "Çocuğunuz mafya dizisinde rol alacak. Başına silah dayayacakları bir sahne de olacak. Hatta çocuğun ağzını bantla kapayıp, gözlerini de bağlayabiliriz. Mahsuru var mı?" diye soruyorlar. Anne, "Hayır yok, bizimki zaten evde ağabeyiyle tabanca-tüfek oynuyor" diyor... Bir başkasına "St. Tropez sahillerinde çekilecek bir çatışma sahnesi var" diyorlar. Ebeveynleri, çocuklarına "Bak gördün mü, ne güzel yurtdışını da göreceksin" diyor. Seçiciler söze karışıyor: "Ama plajda bir çatışma sahnesi var. Kollar bacaklar kopacak. Tabii yalancıktan. Efekt olarak yani. Biraz kan filan da olacak. Hatta sizinkinin yüzüne yara izi de yapabiliriz". Anne babalardan yine ses seda yok. Hemen kabul ediyorlar. Çocuk psikolojik olarak etkilenir mi? Yaşayacağı travma onun ilerideki yaşamını etkiler mi? Şiddet içeren sahnelerde bir çocuğun rol alması doğru mu? Bunları hiç akıllarına getirmiyorlar. Önemli olan çocuğun eve getireceği para. Hele bir de tanınıp, ünlenir de yeni teklifler gelirse... Ve işin en ilginci; içlerinden bir tanesi de 'Siz hangi yapım şirketisiniz? Daha önce hangi dizileri çektiniz? Bu filmler nerede yayınlanacak?' diye sormuyor... Biz de burada oturmuş, çocukları şiddet içeren yayınlardan nasıl koruruz diye kafa patlatıp, mürekkep tüketiyoruz. Vah ki ne vah!...