YÜKSEL AYTUĞ

SHOW TV haber bülteninde rastladım. Üniversite kampusunun yanına kurulan belediyenin iftar çadırını üniversite öğrencileri doldurmuş. Dışarıda kuyruk 500 metre... Muhabir, kuyrukta bekleyen üniversiteliye soruyor: "Neden burada yiyorsunuz?" Öğrenci yanıtlıyor: "Yurtta yemek 3 milyon lira. Tasarruf yapıyorum..." Muhabir, giyimi kuşamı yerinde bir vatandaşa yanaşıyor: "İhtiyaç sahibi misiniz?" Adam rahat: "Yok değilim. Değişiklik olsun diye geldik. Çadır sefası yapalım diye..." Bir başka üniversiteli genç oruç tutmadığını ama iftar çadırına geldiğini söyleyip, bir de ricada bulunuyor: "Bu uygulama sadece ramazan ayıyla sınırlı tutulmamalı. Her zaman olmalı..." Gördüğüm kadarıyla fakir fukaraya yardım amacıyla belediyeler tarafından kurulan iftar çadırları, "çadır lokantalarına" dönüşmüş. Beş kilometre öteden yürüyerek gelen fukara, yağmurun altında kuyrukta bekliyor. İhtiyacı olmayanlar "değişiklik olsun" ya da "harçlığımdan tasarruf edeyim de kahvehaneye para kalsın" diye masalarda. Biliyorum, öğrenciler de zorda. Harca, yurda, kitaba para yetiştirmek zor. Utanması gereken öğrenciler değil, onları iftar çadırına muhtaç edenler. Ama öncelik evsizin, yurtsuzun, düşkünün olmalı. Ve iftar çadırlarındaki bu adaletsiz ve yakışıksız duruma acilen bir çözüm bulunmalı...