YÜKSEL AYTUĞ

BİLİYORUM, yine "reklam tuzağına" düşeceğim ama yazmazsam, çatlarım. Televizyondaki Hobby Home Collection reklamını izliyor musunuz? Evli çift, ev tekstil ürünlerinin satıldığı mağazaya giriyor. Koca, ürünlerin cazibesine kapılıp, kendini kaybediyor. Üstüne geçirdiği bornoz ile deli gibi sokağa fırlıyor. Dış ses şöyle diyor: "Bunların güzelliğini erkekler bile anlar!.." Şu reklam metin yazarlarını, kadınlara mal satmanın yolunun "erkekleri aşağılamaktan" geçtiğine kim ikna etti bilmiyorum. Son bisküviyi yiyen sevgiliye şebek muamelesi yapan mı ararsın, buzdolabının nasıl çalıştığını bir türlü anlamayan milli futbolcuya üç cümlede "metafor" yapıp, aklını karıştıran eş mi... Cins-i Adem'e bir ekran işkencesi ki sormayın. Bornoz reklamına geri dönecek olursak... Bir erkeğin ev tekstili ürünlerinin güzelliğini fark etmesi için ille de cinsiyet ameliyatı olması mı gerekiyor? Ya da şöyle diyelim: Erkekler bir nevresimin güzel ve kaliteli olduğunu anlamayacak kadar "kazma" mıdır? "Estetik duygusu" yalnızca kadınlara özgü bir erdem midir? Ne demek "Erkekler bile anlar..." Eskiden cinsiyet ayrımının mağdurları kadınlardı. Ne zamanki reklamveren evdeki "içişleri bakanının" tüketim alışkanlıklarına yön verdiğini keşfetti, erkekler küme düştü!.. Haydi buyurun bakalım. "Tartışılması için ekrana sürüldüğü" her halinden belli reklam için yine bir ton mürekkep tükettik. Ama susmak nereye kadar? Hele sustukça sıranın bize geleceği aşikârken...