YÜKSEL AYTUĞ

ELAZIĞ'da görev yaptığı köy okulundaki iki öğrencisi Erdoğan ve Hazan'a burs sağlamak için Star TV'deki Bir Dilek Tut yarışmasına katılan Ebru Öğretmen bu hafta elendi. Daha önce de yazdığım gibi bana göre yarışmadaki en "vurucu" öykü onunkiydi. Zira, diğerleri gibi birinciikinci dereceden akrabaları için değil, belki de hayatında bir daha görmeyeceği öğrencileri için eline mikrofonu alıp, sahneye fırlamıştı. Ama her nedense öyküsü, "etkileyici" bulunmamıştı. Sezen Aksu'nun "İçinden acı geçmeyen aşklar biraz eksiktir" dediği gibi, bu tür yarışmalarda da içinden gözyaşı geçmeyen öyküler reyting açısından biraz "güdük" kalıyordu. Ebru Öğretmen her ne kadar eğitim gibi çok önemli bir konuya dikkat çekiyor olsa da, yarışmadaki kanserli analar ve bacağı tutmayan teyzelerin dramından gözyaşı imbiğiyle süzülen öyküler bize daha "önemli ve gerçek" geliyordu. Çünkü bizim acıyı mutlaka elimizle tutup, gözümüzle görmemiz gerekiyordu. "Parasızlık yüzünden okumayan çocukların, ülke geleceğini tehdit etmesi" bu coğrafyada "sıradan" ve "alışılageldik" olaylar kategorisindeydi ve ne yazık ki kimseyi ağlatmıyordu!.. Sonunda Ebru Öğretmen'i eleyerek, ülkemizin en ivedi sorunu olan eğitimsizlikten bir kez daha kaçarcasına uzaklaştık!..