YÜKSEL AYTUĞ

Canım Ailem'de bir anda anasız babasız kalan üç çocuğun dramı yürekleri parçalamaya devam ediyor. Samim, Aliço ve Meloş her ne kadar onlara yardımcı olmaya çalışsalar da şu paranın gözü kör olsun. İş gelip gelip, sonunda boş cüzdandan geri dönüyor. İyi de; bu çocukların anası, babası, bankada çalışan saygın kişiler değil miydi? Tazminatları, sosyal güvenceleri bir yana, bankadaki mesai arkadaşları, ortada kalan üç çocuğa aralarında para toplayıp, yardımcı olamazlar mıydı? Çevremdeki bankacı dostlarımdan biliyorum. Aralarında gerçek bir yardımlaşma ruhu vardır. Kimseyi öyle sokakta bırakmaz bankacılık camiası. Hangi zalim bankaymış bu, doğrusu çok merak ettim. Bu arada bizim çocukların terk etmek zorunda kaldıkları eski evleri dayalı döşeli değil miydi? Peki oradan bir masa örtüsü bile alamazlar mıydı? Zira hâlâ Samim'in evindeki muşamba masa örtüsü üzerinde yemek yiyorlar da...