Show TV'nin yeni sit-com'u "Türk Malı"nı sevdim, bol bol da güldüm. Şafak Sezer'in komedisini zaten beğenirim, bir de yanına Binnur Kaya gibi "insanları güldürmek için imal edilmiş" bir kadın ve "kaleminde mürekkep yerine espri dolaşan" Tayfun Güneyer eklenince, dizi tam bir şenliğe dönmüş. Şafak'ın canlandırdığı postacı Erman, biraz "Evli ve Çocuklu"dan, azıcık da Recep İvedik'in çoluk çocuğa karışmış halinden izler taşıyor. Ama yine de tam bir Türk Malı... (Buradaki "mal" kelimesinin altını çizmeye gerek yok sanırım) Tıpkı Recep İvedik'te olduğu gibi izleyenler bizim postacıya bakıp, "Allahım, iyi ki böyle değilim" diye haline şükredecek, bazen de o kaba saba görüntüsünün altında gizlediği kadife kalbi keşfedip, mutlu olacak. İlk bölümde en çok güldüğüm espriler, Erman'ın, kızı Melodi için "Bunu kim seslendiriyor?" demesiydi. Melodi, gerçekten de son dönemde genç kızların pek bayıldığı o "yayık" ve anlaşılmaz lisanı konuşuyor. Bizim postacının mektubu umarım gençlere ulaşmıştır. Bir de Abiye'nin komşusuna dert yanarken söylediği "Beyin ölümü gerçekleşse epey bir rahatlayacağız" sözü... Komşu bunu duyunca şaşırıyor: "Hayrola? Yoğun bakımda hastanız mı var?" Bizimki yanıtlıyor: "Yok öyle değil, bizim bey'in ölümü gerçekleşse rahatlayacağız diyorum..." Tek itirazım, bir güldürü dizisinin neredeyse iki saatlik bir süreye sahip olması. Hep söylüyorum: Güldürmek için bir adamın ayağını iki saat boyunca gıdıklamaya kalksanız, zavallı sinir krizi geçirip, komaya girer. Show TV koca bir geceyi komedi dizisiyle kapatmaya kalkarsa, altın yumurtlayan tavuğu keser, benden uyarması. Her şeye rağmen ben haddim olmayarak "Türk Malı"na İSO belgesi verdim. Yok, yok, İstanbul Sanayi Odası'ndan söz etmiyorum. Benim belgem, İstikrarı Sevenler Ordusu adına...