Newsweek Türkiye bireysel silahlanmaya karşı bir kampanyanın önderliğini yapıyor. Bu bağlamda ülkenin aydınlarının, kanaat önderlerinin de görüşlerini topluyorlar. Benden de rica etiler. Dilim döndüğünce, tehlikenin "televizyon boyutunu" anlatmaya çalıştım: İnsanların ortalama 5 buçuk saat ekran karşısında kaldıkları bir ülkede, televizyonun olumsuz etkilerine karşı mendirek oluşturmak son derece güçtür. Şiddeti olağan gösterme ve bireysel silahlanmaya özendirme konusunda da özellikle televizyon dizileri ve haber bültenlerinin etkili olduğunu düşünüyorum. Kurşunların vızıldamadığı, insanların vurulup, kanlar içinde kalmadığı yerli dizi neredeyse yok gibi. Haber bültenleri ise içerdiği reyting potansiyeli nedeniyle kriminal olayları her gün daha büyük bir hacimde ekrana vermekten geri durmuyor. Bazı dizilerde insanlar otomatik silahlarla 20-25 dakika çatışmasına rağmen, resmi ya da sivil bir tek polis memurunun bile ortada görünmemesi ise "kamu güvenliğinin zayıflığı karşısında bireysel silahlanmanın kaçınılmaz olduğu" gibi son derece tehlikeli bir mesajı içeriyor. Televizyondaki dramalar "herkesin kendi adaletini kendi silahıyla sağlamaya çalıştığı" ve daha da kötüsü, bunun "normal" göründüğü/gösterildiği son derece tehlikeli bir platform oluşturuyor. RTÜK'ün sigara ve alkolü "buzlama" efektiyle sansürlediği ekranlarımızda tabancanın, tüfeğin, bıçağın "fütursuzca" teşhir edilmesini anlamakta doğrusu güçlük çekiyorum.