YÜKSEL AYTUĞ

Derdim var... İsyanım var... Zaten şehitlerin acısı yüreğimde kor olmuşken, yaramı mıncıklayıp iyice kanatmaya ne hakkınız var?
Bu soruyu televizyonların haber merkezi sorumlularına soruyorum. Bir babanın, oğlunun şehit düştüğü haberini aldığı anı bana niye gösteriyorsunuz? Evladını yitiren babanın, haberi getiren komutanın omuzunda sarsıla sarsıla ağladığı o kahredici görüntüyü neden getirip de burnuma dayıyorsunuz?
Bunun neresi haber? Bunun neresinde 'kamu yararı' var?
Peki ya bu görüntüyü yayınlamak için o aileden izin aldınız mı? Biri çıkıp da, "Benim hayatımın en mahrem olması gereken anını milyonlarla paylaşmak için kimden izin aldınız?" diye sorsa, ne cevap vereceksiniz?
Aynı acı olay sizin başınıza gelse; hayatın, acımasız hançerini böğrünüze soktuğu o 'cinayet anını' haber bülteninizde yayınlatır mıydınız?
Ne olur biraz empati... Ne olur azıcık vicdan...