ŞENGÜL BALIKSIRTI

Bu kısır tartışmalar 10 yıl önce de böyleydi, bugün de böyle... Değişen bir şey yok yani. Yine magazin tartışılıyor, yine özel hayat sınırları tartışılıyor... Kimi kez gazeteciler sınırları zorluyor, kimi kez ünlüler... Ben işin bir başka boyutuna bakıyorum. Ortada bir grup insan dolaşıyor. Hiçbir mesleki üretimleri olmayan ama kendilerini çok önemli hisseden insanlar topluluğu... Ve ekranlarda sürekli onlar konuşuyor. Her programda, her ateşli tartışmada onlar var. Kadrolu tartışmacılar yani. Eminim program sonrası birbirlerine veda ederken, "Haydi haftaya şu programda buluşuruz" falan diyorlardır. Neyse... Podyumda yürümeyen mankenlerle, albüm yapmayan şarkıcılarla, hiçbir bağı olmadığı halde bir şekilde magazinel hayatlar içinde olanlarla sürdürülen bu tartışmalar, insanlarda şu duyguyu uyandırıyor: "Demek ki bu dünya böyle. Herkes birbirine her şeyi söyleyebilir. Herkes birbiriyle kavga edebilir. Rezalet, ucuzluk diz boyu..." Hayır efendim, öyle değil... Bir avuç çapulcunun (maalesef bu sıfatı kullanmak durumundayım), hiç üretmeyen, sadece bağırarak konuşan bir insan topluluğunun kendi ucuzluğu bu. Ve magazin, bu ucuz ağızlara malzeme olacak kadar ucuz değil. Geçen akşam Savaş Ay'ın programını izledim... O neydi öyle? Aklımda ucuzlukların dışında sadece Oktay Kaynarca'nın sözü kalmış. "Kim bu adam?" diyordu, İkinci Bahar'la meşhur olan Nurhan Bey için... "Hangi sıfatla orada oturuyor ve birilerinin hayatını yargılıyor?" Sahi, kim bunlar? Ve her şeyi konuşabilme, ahkam kesme gücünü kimden alıyorlar?