ŞENGÜL BALIKSIRTI

Sabah uyanır uyanmaz hava durumunu öğrenmek için televizyon karşısına geçtim; hangi yollar açık, deniz ulaşımı sağlanıyor mu, buzlanma var mı diye... Uyarıları dikkate alıp, arabayı bıraktım ve kendimi yollara attım. Sabah, uzmanlar ana yollarda hiçbir sorun olmadığını açıklıyorlardı ama asıl sorun ana yola varmak zaten. Yürüdüm, sonra minibüse bindim, sonra yine yürüdüm ve Üsküdar meydanına geldim. Vapurlar çalışmadığı için taksi aradım- bu sırada sırılsıklam oldumsonunda buldum. "Zinciriniz yok, karşıya geçebilecek misiniz?" dedim. "Buyrun binin, gerekirse zincir takarız" dedi. Üsküdar'dan köprüye giden sahil yolu feciydi. Köprünün üstü de öyle... Sadece köprü çıkışından Zincirlikuyu'ya kadar yol temizdi. Tabii zincir takmadığımız için de, bir kaza atlattık... Hepiniz benzer şeyler yaşamışsınızdır. Tamam burası çok büyük bir şehir ama tek çözüm ana yolları açmak mıdır? Ya da "Evinizden çıkmayın" uyarısını dikkate alıp, evde oturmak mıdır? Kutup dairesine 200 kilometre mesafedeki Kiruna'ya gitmiştim. İsveç'in en kuzeyine. -20 derecede bile hayat o kadar güzeldi ki! Bugün onu hatırladım... İstanbul, şimdi buradan, altıncı kattaki odamdan uzaklara bakınca çok güzel. Ama o kadar işte...