ŞENGÜL BALIKSIRTI

Hasan Doğan'ın zamansız kaybı herkesi üzdü. Televizyonlarda alt yazıyı okuduğumda "Ne!" diye fırladım yerimden... Çok üzüldüm, hem de çok... Tanıyanlar onu seviyordu, efendi kişiliğini, tevazusunu, çalışkanlığını anlata anlata bitiremiyordu. Ama biz tanımayanlar da sevmiştik onu. Çünkü herkesin birbirini linç etmeye çalıştığı bir arenadan; futboldan çok sıcak, çok insani bir görüntüyle yüreğimize yer etmişti. Futbolun kavga olmadığını göstermişti bize... Attığımız gollerde eşine coşkuyla sarılması; o birkaç saniyelik görüntü bir adamın hayatını da, felsefesini de, duruşunu da, bakışını da bize anlatmıştı işte... Bir kısacık an kendini bütün Türkiye'ye göstermeye yetmişti. Nur içinde yatsın!