AYŞE ÖZYILMAZEL

Erkek adam yaz dedin miydi iki kapı arasında bile mangal yeller. Yellemezse kendini eksik hisseder. Bu mudur? Kesinlikle budur! Aaa! Koca yazı devirdik, yoksa siz hâlâ bir mangal-faraş-erkek üçlüsüyle burun buruna gelmediniz mi? Üşenmeyip kafanızı kaldırıp bakmanız yeter halbuki! İster halk plajında mayoyla, ister ormanda atlet-şortla, ister evin hap kadar balkonunda kendilerini her daim kan ter içinde tespit edebilirsiniz. Şimdi; mangal yelleyen Türk erkeği ikiye ayrılır.

ALLAH DÜŞÜRMESİN!
1. Arkadaş grubunun kafa kafaya verip kurban belledikleri erkekler: Bu kişiler eskaza bu işe bulaşmış sonra da paçayı kurtaramamışlardır. Bütün gece mangal yelleyip, terden iki üç sefer tişört değiştirirler. Ne masada dönen sohbete kaynayabilirler, ne yemek yiyebilirler. Sadece birkaç kadının gönlünü çalabilirler. Yani ona da 'gönül çalmak' denirse! Haline acıyan bir kadın mutlaka kendisine tabak yapıp; salatadan, pilavdan koyup getirecek ama görev bilinci erkeği yedirmeyecektir. Sonuç: Yazıktır, günahtır, Allah düşürmesindir. 2. Doğuştan mangal erkekleri (özde değil sözde): Bu grup erkek evde bozulmuş muslukları, düşmüş dolapları tamir etmeye kalkan, sırf bu yüzden eve tamirci çağırtmayan, çevresindeki kadınlara saç baş yolduran erkek modelinin ta kendisidir. Tabii bunların da iki alt grubu yok mudur, vardır! Bir grup dener, dener gider alet çantaları alır gelir ve fakat asla tamir etmeyi başaramaz. Diğeri de günün sonunda tamiri becerir ama becerene kadar sizin burnunuzdan getirir! Aynı hadise mangalda da geçerlidir. Erkek o kadar tutturur o kadar tutturur ki, yapacak bir şeyiniz kalmaz. Misal; üç vakit önce bir arkadaşım kocasının "mangalda süperim" iddiası yüzünden (Ki kaç senedir kadın bir kere bile adamın mangal yaptığını görmüş değil) zehirlenip, acile kaldırıldı. Bu tiplerin de mutlaka yamakları vardır. Bakınız; karıları ve çocukları. Sürekli yamaklarına talimat verir, kendileri pişirir hem yedirir hem yerler. Sonuç: yamak değilseniz yırttınız, afiyet olsun!.

ERKEKLİK ZOR ZANAAT
Tabii dalga geçmesi kolay. Geçen gün kırk yıllık bir erkek arkadaşım bizi evine davet edip, mangal dumanında boğulunca vicdana gelmemek de mümkün değil. Cızbız köfte kıvamına geliyor insanın yüreği. Ha bu işi Tekirdağ Özcanlar Köftecisi'nin (amaaan ne köfte ama!) başızgaracısı misali müthiş bir profesyonellikle yapan erkeklerimiz de yok mu? Var maşallah! Hem de o biçim. Göbeğini kaşıyan kıllı da olsa, tüysüz metroseksüel de olsa onlar canlarımız bizim. Yazıyı bitirmeden kendilerini anmadan geçmeyelim. Yani hem yiğitliğe bok sürdürmeyeceksin, hem de mangalın kralını becereceksin. Bir de üstüne kadın kısmının diline düşeceksin. Şu erkeklik zor zanaat, zor.