AYŞE ÖZYILMAZEL

Başlığı kibar attım ama yazıyı hiç kibar yazasım yok.
Lütfen şu telefonunuzun sesini kısabilir misiniz? ("Kıssana kardeşim" tonlamasıyla) Bu kadar kaba olmak zorunda mısınız? ("Ayı mısın kardeşim" vurgusuyla) Bu kadar gürültü çıkartmak zorunda mısınız?
Anladık telefonunuz var, arayanınız çok. Oh maşallah!
Maşallah da görgü kuralı denen, başkalarının huzuruna saygı denen de bir şey var.
Yemekte, sinemada, toplantıda, kafede bangır bangır çalmaz ki o telefon.
Titreşim denen bir özellik var.
Arayanlara çok meraklıysan, koy titreşime, titresin dursun.
Ama yok! Bizimkiler zil sesini sonuna kadar açıyor. O telefon her çalışta, beynime beynime vuruyor.
Senin telefonun çalacak diye; benim huzurumun kaçması, dikkatimin dağılması, sinirim bozulması mı lazım yani?
Bir gün birinin telefonunu fırlatıp atmam inşallah.
Biraz kısın be canlar, kafa kalmadı.