ESRA TÜZÜN

* <ı>Bebeğinizin çıktığını gördüğünüz anda neler hissettiniz?
O an müthişti. Efe'nin kafasını gördüm, Funda son kez ıkındı ve o sırada dizlerimin bağı çözüldü. Bakın bunun kanla falan ilgisi yok ama bayılıyordum. Mutluluğu hissedemedim bile. Doğumu birebir ben de yaşadığım için, ben de doğurdum. Aslında psikolojik anlamda ben de bitmiştim. Anne, parmağını kıpırdatacak hali kalmadığı halde gülümser ya, ben de aynen o durumdaydım. Gerçekten dayanacak halim kalmamıştı. O an ağlamayan erkek heralde yoktur. Ağladığımı Funda'ya göstermedim ama büyük bir duygu seli yaşadım. O an hem bebeğin doğduğuna seviniyorsun, hem de karının bu büyük acıdan nihayet kurtulduğunaDoğum hiç kolay değil. Yalnızca kadın açısından değil, buna birebir tanık olan erkek için de çok çok zor. Endişeyi, stresi ve heyecanı bir arada yaşıyorsun. Üstelik bütün bunlar olurken yapacak çok fazla bir şey de yok. Ben rahatladığımız her anda doğumu kameraya çektim. Efe doğduktan sonra, o anları defalarca seyrettik. Ne mutlu ki, oğlumuz büyüyünce kendi doğumunu adım adım görebilecek.