NAZLI ILICAK

Dünkü yazımda da belirtmiştim. Hindistan ve onun içinden doğan Pakistan, uzun yıllar İngiliz sömürgesiydi; birlikte bağımsızlıklarına kavuştular. Bir anlamda, her iki halk da İngiliz "terbiyesinden" geçmişti.
Buna mukabil Hindistan'da hiç askerdarbe olmadı; Pakistan'da ise, politik hayat, sık sık askeri müdahalelerle inkıtaya uğradı. Bir zamanlar bunun sebebini Hintli bir aydından sormuş ve şu cevabı almıştım: "Hindistan'da İngiltere'ye karşı direniş, Gandhi önderliğinde, sivil itaatsizlik şeklinde başladı ve bütün halk bu direnişe katıldı. Pakistan'da ise, devlet, İngiliz himayesi ile, halk değil, bürokratik elit tarafından kuruldu."
Bugünkü gelişmeleri görünce, keşke Hindistan içindeki Müslümanlar, Pakistan ve sonra da Bangladeş adı altında iki farklı devlet kurmasalardı diye düşünüyorum. Hindistan, çok kültürlü, çok dinli yapısını hoşgörü ve demokrasi içinde sürdürürken, bu ülke vatandaşı olarak kalan 400 milyon civarında Müslüman, Asya'da önemli bir ağırlık teşkil edebilirdi. Hindistan'ın bir milyarı aşkın nüfusuna rağmen yıldızı parlıyor; Pakistan ve Bangladeş ise zemin kaybediyor. Gandhi, Pakistan'ın kurucusu Muhammed Ali Cinnah'a "Beni böl, ama Hindistan'ı bölme" demişti. Belki, Cinnah, onu dinleseydi daha iyi olurdu.
Cinnah'ın, Atatürk'ten esinlendiğini söyleyenler var. Ama unutmayalım ki, Türkiye Cumhuriyeti'nin temelinde, antiemperyalist bir mücadele yatıyor. Muhammed Ali Cinnah ise, Pakistan'ı, bir ihtimal, İngiliz emperyalizminin oyununa gelerek kurdu.